بدان ايّدك اللّه تعالى كه صدقه در عرف شرع عبارت از مالى است كه بذل كنند آن را از براى غرض آجل يعنى ثواب كه در قيامت بيابند آن را و بدين معنى منقسم است بصدقه فريضه يا واجب كه اگر ترك كنند آن را آثم گردند، و صدقه نافله كه بذل در آن مستحب و مندوب اليه است، و اگر ندهند آثم نگردند بنا دادن. و قسم اول يا متعلق بوقتى خاص است، مثل عيدين كه آن صدقه اضحيه است و فطر بر مذهب ابو حنيفه، چه در مذهب او صدقه فطر واجب است بعد از ملك نصاب، و آن متعلق بطلوع آفتاب روز فطر است. و نزد شافعى صدقه فطر فريضه است و متعلق بوقتى خاص است كه آن غروب آفتاب در شب عيد است. و همچنين اضحيه واجب است نزد امام ابو حنيفه، خلاف مر امامين را، و متعلق است بروز عيد اضحى، و نزد شافعى سنت مؤكّده است، و امامين با او متفق‌اند و وقت آن نزد ايشان هم روز عيد اضحى است. و اگر متلق بوقت نيست و فريضه است، باتفاق مذهبين آن زكات است. و ما در اين مقام معنى زكات و اقسام‌