واجب باشد منع آن واعظ. بلكه اگر خوف غالب باشد بر رجا آن لايق‌تر و نكوتر است. و اگر واعظ جوانى باشد آراسته بسيار شعر، و حركات و اشارات كند، و در مجلس وعظ او زنان حاضر گردند، واجب است منع او، زيرا كه فساد او اكثر از صلاح اوست. بلكه سزاوار آن است كه مسلّم ندارند وعظ را الّا از براى كسى كه ظاهر او ورع باشد، و هيأت او سكينه و وقار و در رىّ صلحا باشد. و الّا مضرت او در دين بيش از منفعت او است.

و واجب است كه ميان زنان و مردان در مجلس وعظ حايلى سازند كه مانع نظر باشد، زيرا كه مظنه فساد است. و واجب است منع زنان جوان از حضور مساجد از براى نماز و از براى مجالس وعظ اگر خوف فتنه باشد.

و در كتاب «محيط» آورده كه امام ابو يوسف رحمه اللّه گفت: سؤال كردم از ابو حنيفه رحمه اللّه كه زنان را رخصت هست كه در مساجد حاضر شوند؟

گفت: زن پير از براى نماز خفتن و صبح حاضر شود و از براى غير آن دو نماز بيرون نيايد. و زن جوان اصلا بيرون نيايد. و امام ابو يوسف رحمه اللّه گفته كه در تمام نمازها زن پير بيرون آيد. اين است سخن «محيط» و اللّه اعلم.

و در «انوار شافعيه» گفته: از منكرات مساجد، حلقه‌هاست كه روز جمعه مى‌گيرند از براى فروختن دواها و طعامها و تعويذات، و برخاستن گدايان و شعرها خواندن، و اين امور نزد بعضى حرام است زيرا كه دروغ و تلبيس است. و آنها كه تعويذها مى‌سازند مى‌خواهند كه تلبيس كنند بر عوام و مردم رستاق، اينها همه در مسجد حرام است؛ و بر محتسب واجب است نهى آن. بلكه هر بيعى كه در او دروغ و تلبيس و پوشانيدن عيب باشد بر مشترى، حرام است. و بعضى از كارهاست كه در بيرون مسجد مباح است همچو خياطت و بيع ادويه و كتب و اطعمه، اگر جاى بر نمازگزاران تنگ نگردانند و موجب تشويش نمازگزاران نگردد، و در ايام نادره و اوقات اندك واقع شود حرام نيست. و در كتاب «قنيه» از قاضى عبد الجبار و شهاب امامى روايت كرده كه ايشان گفته‌اند: بيع و دوختن نعل و انشاد شعر اگر تمامى مسجد را مشغول نمى‌گرداند مكروه نيست.