كه از دو كس كمتر نباشند. و مستحب است كه مجلس قضا گشاده و ظاهر باشد، و جاى تنگ يا گرم يا سرد نباشد تا مردم ايذا نيابند، و در او باد و غبار و دود نباشد. و مستحب است كه جاى نشستن او مرتفع باشد همچو تخت دكانى و مانند آن، و مستحب است كه از براى او فراشى افكنند و بالشى نهند، و روى به قبله نشيند، و تكيه نكند، و مسجد را مجلس قضا نسازد، و مكروه است اگر بسازد. و تمكين نكند خصوم را از اجتماع در مسجد، و دشنام دادن به يكديگر و مانند آن، بلكه ايشان را در بيرون مجلس نشاند، و كسى را نصب كند كه دو خصم درآورد، و اگر اتفاق افتد يك قضيه يا چند قضيه وقتى كه او در مسجد از جهت نماز حاضر شود باكى نيست. و مكروه است كه حاجبى فراگيرد گاهى كه زحام نباشد. و مكروه نيست حاجب در اوقات خلوت.

و بايد كه حكم نكند در هر حالى كه متغير شود در او خلق او، همچو غضب وجوع و شبع مفرط و مرض مؤلم و خوف مزعج و حزن و فرح سخت و غلبه خواب و ملال و سنگينى وضو و حضور طعام كه بدان مشتهى باشد. و اگر قضا كند نافذ باشد. و مكروه است كه خريد و فروخت به نفس خود كند بلكه وكيلى گمارد تا جهت او خريد و فروخت كند كه نشناسند كه وكيل اوست، و چون او را بشناسند تبديل كند او را به وكيل ديگر، و اين مخصوص به خريد و فروخت نيست بلكه اجاره و ساير معاملات همين حكم دارد.

و هر كه بى‌ادبى كند در مجلس او، نهى كند او را، و اگر قبول نكند تهديد كند، پس زجر كند، پس تعزير كند. و اگر بى‌ادبى با قاضى كند چنانچه گويد:

تو جور مى‌كنى يا مثل اين، او را تعزير كند. و عفو اولى است اگر حمل بر ضعف او نكند، و تعزير اولى است اگر حمل بر ضعف او كند. و جايز است كه تعيين كند از براى قضا روزى را يا دو روز بر حسب حاجت مردمان و دعاوى ايشان. و جايز است كه تعيين كند وقتى را از روز پس اگر خصمان در غير آن وقت حاضر شوند سخن ايشان بشنود مگر آنكه در نماز باشد، يا در حمام باشد، يا بر طعام باشد و مانند اين كارها.