دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٨ - ٣٢ مهدى كره ابرقوهى(م ٩١٠ ق)

خلفاى بعدىِ وى يكسره و به ترتيب، جاى او نشستند.

عبد العليم بستوى نوشته است:

ما در باره مهدى‌هاى مغرب و سودان فراوان مى‌دانيم؛ امّا شرق هم خالى از مهدويت نيست. يكى از آنها، فرقه مهدويّه است. اين فرقه در شهر جونپور توسّط محمّد بن يوسف جونپورى تأسيس شد. ابو رجاء شاه جهانپورى نوشته است كه او مردم را از دادن نسبت مهدويت به خود باز نداشت.

نويسنده كنز العمّال، رساله‌اى با عنوان «

الردّ على من حكم و قضى أنّ المهدى قد جاء و مضى‌

» نوشته و گفته است كه طرفداران وى، ديگران را كافر مى‌دانند. وى در كتاب البرهان فى علامات مهدى آخر الزمان هم اشاراتى به وى دارد و مى‌گويد: در بطلان عقايد آنان، همين كافى كه قتل علما را جايز مى‌شمرند.

برزنجى هم نوشته است:

بسيارى از كسانى كه از علما و صلحا از هند مى‌آيند، اظهار مى‌دارند كه اين جماعت همين باور را دارند و به قتاليّه معروف اند.[١]

٣٢. مهدى كره ابرقوهى (م ٩١٠ ق)

يكى از دولت‌مردان آق‌قويونلوها به نام محمّد كره ابرقوهى در حوالى سال ٩١٠ ق، هواى تسلّط بر ابرقو و يزد را داشت. او نيروهايى را فراهم آورد و يزد و استخر را در اختيار گرفت. زمانى كه شاه اسماعيل به شيراز مى‌رفت، هدايا و ايلچيانى براى شاه فرستاد و دم از پيشوايى و مقتدايى زد. وى گاهى خيال ولايت مى‌نمود و گاه، ابواب مهدويت بر چهره احوال مى‌گشود.[٢] شورش وى، عاقبت توسّط نيروهاى قزلباش سركوب شد و خود وى در اصفهان همراه شمارى از يارانش سوزانده شد.[٣]

[١]. براى آگاهى بيشتر، ر. ك: المهدى المنتظر فى ضوء الأحاديث و الآثار الصحيحة: ص ٩٧- ٩٨.

[٢]. فتوحات شاهى: ج ١ ص ٢٣٣.

[٣]. أحسن التواريخ: ج ٢ ص ١٠٠٥.