دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٧ - ٢٠ گواهى دادن مبتلايان به پيسى و جذام و فلج(ح ٦٩٠/ ٦)

استدلال شمرده است.[١]

١٩. عدّه زن در عقد موقّت (ح ٦٩٠/ ٥)

در باره مدّت عدّه زن در عقد موقّت، احاديث، چند گونه‌اند: دو حيض، يك حيض، يك حيض و يك طُهر كامل، و يك حيض و نيم. شيخ محمّدحسن نجفى، اين بخش از توقيع را شاهد احاديثِ دو حيض گرفته است.[٢] استاد ما آية اللَّه شبيرى زنجانى، معناى حديث را شرط بودن يك حيض كامل شمرده است، با اين توضيح كه چون حيض اوّل ناقص بوده، امام عليه السلام فرموده است كه يك طُهر كامل، فاصله شود و بعد حيض دوم، كامل گردد.[٣]

٢٠. گواهى دادن مبتلايان به پيسى و جذام و فلج (ح ٦٩٠/ ٦)

همان گونه كه در سؤال اين بخش از توقيع نيز اشاره شده، برخى احاديث از امامت مبتلايان به پيسى و جذام و افراد فلج، باز داشته‌اند؛[٤] امّا فقهاى ما اين احاديث را با توجّه به احاديث ديگرى كه بر جواز دلالت مى‌كنند، بيشتر حمل بر كراهت كرده‌اند.[٥] اين بخش از توقيع، هر چند در منابع حديثى فقهى، مانند وسائل الشيعة و هداية الامّة و جامع أحاديث الشيعة آمده است،[٦] امّا كسى از فقها را سراغ نداريم كه از شهادت اين افراد، منع كرده باشد. برخى نيز با ذكر اين توقيع، به همين نكته اشاره كرده‌اند.[٧] علّت اين كه چرا در سخن ساير فقها به اين بخش از توقيع، اشاره‌اى نشده و به آن نپرداخته‌اند، روشن نيست.

[١]. موسوعة الإمام الخوئى: ج ١٩ ص ١٣٠.

[٢]. جواهر الكلام: ج ٣٠ ص ١٩٩.

[٣]. كتاب النكاح: ج ٢٠ ص ٦٣٠٦.

[٤]. ر. ك: وسائل الشيعة: ج ٨ ص ٣٢٣- ٣٢٥.

[٥]. ر. ك: جواهر الكلام: ج ١٣ ص ٣٨١- ٣٨٣.

[٦]. وسائل الشيعة: ج ٢٧ ص ٣٧٩، هداية الامّة: ج ٨ ص ٤٣٧، جامع أحاديث الشيعة: ج ٣٠ ص ٤٢٤.

[٧]. ر. ك: مدارك العروة: ج ١٧ ص ٢٢٧.