دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٨ - جند السماء و ضياء الكرعاوى

احمد الحسن و مرسومى‌[١] بر جاى مانده است.[٢]

اكنون گزارش اجمالى از برخى از اين حركت‌ها ارائه مى‌شود.

جند السماء و ضياء الكرعاوى‌

در سال ٢٠٠٦ م، جنبشى مذهبى- نظامى در اطراف نجف پديد آمد كه به «جند السماء» شهرت يافت. رهبرى اين گروه را احمد كاظم كرعاوى بصرى (ضياء كرعاوى) و سامر بوقمره (كاظم عبد الزهره) بر عهده داشتند. گفته شده است كه كرعاوى خود را على بن ابى طالب ناميده و گروه وى، او را مهدى منتظر ناميدند.

در باره وى گفته شده كه او منتسب به قبيله اكرع در اطراف حلّه بوده و اساساً سيّد نيست. وى فارغ التحصيل آكادمى هنرهاى زيبا در بغداد بوده و نوازندگى هم مى‌دانسته و هيچ نوع تمايلات دينى نداشته است، گر چه نقلى حكايت از آن دارد كه مدّتى در نجف بوده است.

گروهى كه وى ايجاد كرد، يك گروه دينى- نظامى بودند و در فاصله سيزده كيلومترى نجف در محدوده‌اى كه شامل پنجاه تا شصت خانه مى‌شد و تجهيزات فراوانى در آنها جاسازى شده بود، استقرار داشتند. نامى كه آنان براى خود برگزيده بودند، «جند السماء» و «جيش الرعب» بود.

هدف اين گروه، اين بود كه روز عاشورا با حمله به نجف، مراجع تقليد را بكشند و اين شهر را مركز خود اعلام كنند؛ امّا پيش از آن، در روز نهم محرّم، نيروهاى عراقى همراه شمارى از نيروهاى امريكايى به آنان يورش بردند.[٣] در اين حمله،

[١]. فاضل عبد الحسين مرسومى كه ادّعا كرد« الإمام الربّانى» است.

[٢]. ر. ك: دجّال البصرة: ص ٧٦.

[٣]. براى ديدن شمارى از گزارش‌هاى رسمى و غير رسمى در مطبوعات و مصاحبه‌ها، ر. ك: دجّال البصرة: ص ١٥٨.