دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٤ - فرجام شلمغانى

تحت تعقيب حكومت قرار مى‌گرفت.[١]

از اين مرحله به بعد، شلمغانى از ادّعاى نيابت، فراتر رفت و به ناسزاگويى و توهين پرداخت.[٢]

شلمغانى همچنين ادّعا كرد كه توقيعات امام مهدى عليه السلام را خود نوشته و به ايشان نسبت داده است. اين ادّعا نيز در توقيعى به وسيله امام عليه السلام تكذيب شد.

ظاهراً در اين دوران، شلمغانى اميدى به بازيابى موقعيت خويش به عنوان وكيل امام عصر عليه السلام در ميان شيعيان نداشته و از اين رو، در بى‌اعتمادسازى مردم نسبت به سازمان وكالت، كوشيده است.

فرجام شلمغانى‌

عدم توجه شيعيان به ادّعاى وكالت شلمغانى،[٣] موجب شد كه او با ادّعاهاى جديد، در پى جذب طرفدار براى خود باشد. او با برخى از وزيران خلافت عباسى ارتباط پيدا نمود[٤] و رسماً ادّعاى تناسخ، حلول‌[٥] و اباحه محرّمات را مطرح ساخت.

پشتيبانى وزيران و قدرتمندان نيز او را در اين كار، جرى مى‌ساخت.[٦]

بركنارى ابن فرات از وزارت، موجب فرارى شدن او و پناه بردن به دولت حَمْدانى گشت.[٧] ظاهراً در اين سال‌ها هر زمان كه دولتى موافق با او در بغداد و در دستگاه خلافت عبّاسى حضور داشت، او به بغداد مى‌آمد و به نشر عقايد خويش‌

[١]. الغيبة، طوسى: ص ٣٠٧ ح ٢٥٨.

[٢]. همان: ص ٣٩١.

[٣]. همان: ص ٣٩٢.

[٤]. الكامل فى التاريخ: ج ٥ ص ١٦٦.

[٥]. همان‌جا.

[٦]. اللّباب فى تهذيب الأنساب: ج ٢ ص ٢٠٦.

[٧]. الكامل فى التاريخ: ج ٥ ص ١٦٥.