راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣١٣ - فصل امّا كرامات امام حسين عليه السّلام

از جمله به نقل از هشام بن احمر، مى‌گويد: امام صادق عليه السّلام نامه‌اى نوشته بود تا چيزهايى را كه لازم داشتند خريدارى كنم و من همينكه نامه را خواندم، آن را پاره كردم و لوازم را خريدم، قطعات نامه را ميان صندوقچه نهادم و با خود گفتم آن را براى تبرّك نگه مى‌دارم. مى‌گويد: خدمت امام عليه السّلام رفتم، فرمود: هشام! لوازم را خريدى؟ عرض كردم: آرى، فرمود: نامه را پاره كردى؟ عرض كردم: آن را ميان صندوقچه گذاشتم و بر آن قفل زدم و قصد تبرّك دارم و اين هم كليدش كه به كمر بندم بسته‌ام. مى‌گويد:

امام عليه السّلام گوشه جا نمازش را بلند كرد و نامه را از آنجا برداشت و به سمت من انداخت و فرمود: آن را پاره كن، پس من پاره كردم و برگشتم آمدم صندوقچه را باز كردم چيزى داخل آن نيافتم.«٢٩٤»

از جمله به نقل از اسحاق بن عمار آمده است كه گفت: به امام صادق عليه السّلام عرض كردم: من سرمايه‌اى دارم، و با مردم داد و ستد مى‌كنم و از آن بيم دارم كه اتّفاقى بيفتد و سرمايه‌ام پراكنده شود. فرمود: در ماه ربيع سرمايه‌ات را جمع آورى كن. على بن اسماعيل مى‌گويد: اسحاق بن عمار در ماه ربيع از دنيا رفت.«٢٩٥»

على بن عيسى- رحمه الله- گويد: اين بود آخرين بخش از كتاب الدّلائل كه مى‌خواستم نقل كنم و به منظور رعايت اختصار از بسيارى از مطالب مشابه گذشتم زيرا مشت نمونه خروار است.«٢٩٦»

از كتاب راوندى- رحمه الله- ضمن معجزات جعفر بن محمّد الصادق عليه السّلام به نقل از مفضّل بن عمر آورده است كه مى‌گويد: همراه امام صادق عليه السّلام به مكه- يا به منى- مى‌رفتم ناگاه به زنى رسيديم كه دختر بچه‌اى همراه داشت و ماده گاو مرده‌اى در مقابلش افتاده بود و آن دو به خاطر ماده گاو گريه مى‌كردند. آن حضرت فرمود: قضيّه چيست؟ آن زن عرض كرد: من و بچه‌هايم با شير اين گاو زندگى مى‌كرديم، اكنون مرده است و من نمى‌دانم چه كنم! حضرت فرمود: دوست داريد كه خداوند آن را زنده كند؟

عرض كرد: آيا مرا با چنين مصيبتى مسخره مى‌كنيد؟ فرمود: هرگز! من چنين قصدى‌