معارف قرآن - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٦ - مقدمه

اكرم(صلى الله عليه وآله)مى‌فرمايد كه: معلّم و مبيِّن قرآن، خود پيغمبر اكرم است] با اين حال، مى‌بينيم كه هم خود پيغمبر اكرم و هم ائمه‌ى اطهار(عليهم السلام) تأكيد مى‌كنند كه به قرآن مراجعه كنيد، و حتى مى‌فرمايند: «اگر در صحت روايات منقول از ما شك كرديد آنها را با قرآن بسنجيد».

در روايات بابى وجود دارد به نام «عَرضِ عَلَى الْكِتابِ»[١] و در كتابهاى اصول در باب تعادل و ترجيح ذكر مى‌شود، كه يكى از مُرَجّحات و يا شرايط اعتبار روايت، موافقت و عدم مخالفت آن با قرآن است.

پس، وقتى ما بخواهيم براى احراز اعتبار روايتى و يا دست كم ترجيح آن بر روايت ديگر، آن را به قرآن عرضه كنيم، بايد مفهوم آيه براى ما روشن باشد تا بتوانيم روايت را بر آن تطبيق كنيم و اگر به گونه‌اى باشد كه مفهوم آيه هم با روايت بايد شناخته شود، دور لازم مى‌آيد و لذا، اين شبهه كه هيچكس حق ندارد بدون مراجعه به روايت درباره‌ى قرآن تدبّر كند و از مفاهيم قرآن استفاده نمايد، شبهه‌اى واهى‌است، و ما مأموريم هم از طرف خود قرآن و خداى متعال، و هم بنابر تأكيدهاى پيغمبر اكرم(صلى الله عليه وآله) و توصيه‌هاى ائمه‌ى اطهار(عليهم السلام)، در آيات قرآن تدبّر كنيم، متأسفانه در اين مورد در گذشته، كوتاهي‌هايى شده، تا جايى كه درس قرآن و تفسير قرآن حتّى در حوزه‌هاى علميّه هم بسيار ضعيف و مُلحق به عدم بود تا اينكه در حوزه‌ى علميّه‌ى قم مرحوم استاد علاّمه طباطبايى رضوان الله عليه اين توفيق را يافتند كه تفسير قرآن را در حوزه‌ى علميّه‌ى قم احياء كنند و اين يكى از بزرگترين افتخاراتى بود كه نصيب ايشان شد و همه‌ى ما به ايشان وامداريم و امروز يكى از بزرگترين مآخذ و برترين مدارك اسلامى براى