معارف قرآن - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٧ - مقدمه
شناختن معارف اسلامى همين تفسير شريفى است كه ايشان تأليف فرمودند (يعنى تفسير الميزان). خداى متعال ايشان را با اجداد طاهرشان محشور فرمايد و به ما توفيق دنبال كردن راه و قدردانى از زحمات ايشان و مانندهاى ايشان را عطا فرمايد.
بهر حال ما به عنوان وظيفهاى كه از طرف خدا و پيغمبر برايمان تعيين شده است، بايد در قرآن بينديشيم، تدبّر كنيم و از گوهرهاى گرانبهايى كه خداوند در اين كتاب براى ما ذخيره فرموده است بهرهور شويم.
امروز بحمدالله اهميت تعليم و تفسير قرآن تا حدود زيادى براى مردم ما روشن و اقبال بى سابقهاى نسبت به تفسير قرآن پيدا شده است، ولى در حالى كه از اين استقبال مردم دلشاديم، بايد خائف باشيم از اينكه كجروىهايى در تفسير قرآن پيدا شود، زيرا نه تنها جامعه را به حقايق اسلام نزديك نمىكند، بلكه راههايى را به مقاصد شيطان باز خواهد كرد، و مىدانيم كه متأسفانه چنين چيزهايى هم واقع شده است، و امروز گروههايى با نامهاى مختلف وجود دارند كه به گمان خودشان از قرآن استفاده و افكار خودشان را با آيات قرآن اثبات مىكنند. بعضى از اينها كاملا شناخته شدهاند، و بعضى هم آنچنانكه بايد هنوز شناخته شده نيستند ولى فعاليتشان در اين زمينه بسيار است و ما در حالى كه از اقبال مردم، به ويژه جوانان، به فهميدن قرآن خرسنديم، بايد بيمناك باشيم از اينكه روشهايى انحرافى در تفسير قرآن پيدا شود و خداى ناخواسته مسير جامعه را تغيير دهد.
البته در اين مورد، سنگينى بار باز هم به دوش روحانيت است كه بايد راه صحيح را به آنهائى كه مىخواهند قرآن را بياموزند ارائه دهند، چرا كه مُنحرفان همه از روى عمد و غرض، دشمن اسلام و دولت اسلامى نشدهاند، بلكه بسيارى از اينها ـ شايد اكثر ـ در اثر اشتباه و تعليمات و تلقينات غلط به اين راه كشانده شدهاند و با هزار تأسف، گاهى بعضى از اينها در گذشته، مورد تأييد بعضى از روحانيون هم واقع مىگرديدند.
به هر حال ما بايد هوشيارانه با اين مسائل برخورد كنيم و مواظب باشيم كه راه صحيح قرآن را آنطور كه خود قرآن و پيغمبر اكرم(صلى الله عليه وآله) و ائمهى اطهار(عليهم السلام) نشان دادهاند، دنبال كنيم و با كمال بىغرضى، به جاى اينكه بخواهيم قرآن را بر مقاصد و افكار خود تطبيق كنيم، بكوشيم كه افكار خود را بر قرآن منطبق نماييم، چرا كه آن بلايى است كه در زمان اميرالمؤمنين(عليه السلام) هم رايج بوده است و در نهج البلاغه يكى از دردهايى كه حضرت على(عليه السلام) از آن مىنالد همين است كه كسانى مىكوشند تا قرآن را بر افكار خودشان منطبق نمايند.