ج: «کل ایدئولوژی بعث یعنی سرکوب مردم و استثمار آنها. ترکیب سازمان امنیت عراق نیز متشکل از ساواک، سازمان امنیت سادات، موساد و مزدوران عرب می باشد و الآن شکنجه توسط مزدوران ساداتی و مزدوران ساواک ایران انجام می شود و روزی نیست که حکومت بعثی ١٠ تا ٢٠ نفر را اعدام نکند. در مقابل، رزمندگان مسلمان عراق نیز دست به اعدام های انقلابی می زنند. هنوز مبارزه در یک مرحلة پراکنده کاری می باشد و تقریباً مثل مبارزات ایران در دو یا سه سال قبل؛ ولی سرکوب خلق عراق به طور سیستماتیک ادامه دارد. اخیراً رژیم بعثی برای سرکوب مردم و جنگ با ایران، ٥٠ هزار سرباز و مزدور مصری وارد خاک عراق کرده است.»

س: «عدم رهبری در جنبش مبارزاتی عراق علیه بعث تقریباً مشهود است. آیا رهبری امام می تواند آنها را متشکل نماید؟»

ج: «کلاً مراجع دینی از نفوذ وسیعی برخوردارند؛ ولی کل مردم به عنوان رهبر، امام خمینی را قبول داشته و از وی تبعیت می کنند و فکر می کنم به خاطر روابط و مسائل جهانی، امام تا کنون این رهبری را به دست نگرفته است؛ ولی ان شاءالله بعد از پیروزی، با درخواست ملت عراق، رهبری امام را به طور رسمی اعلام خواهیم کرد.»

س: «چنان که می دانید، آیت الله خویی در نجف اشرف هستند؛ ولی تا کنون هیچ گونه عکس العملی نسبت به وحشی گری های رژیم عراق و حتی رژیم شاه سابق نداشته اند. نظرتان در این مورد چیست؟»

ج: «اصولاً این مسائل در همه جا هست؛ مثلاً در دانشگاه عده ای هستند که فقط تدریس می کنند و کاری به مسائل دیگر ندارند. در میان مراجع نیز ایشان همین نظر را دارند و ایشان از روز اول، اظهار نظرشان سکوت بوده است و ایشان به هیچ وجه حاضر به حرکت نیستند.»

س: «آیا شما این موضع را تأیید می کنید و همچنین آیا مبارزات مسلحانه در عراق را تأیید می فرمایید؟»

ج: «نه، من نظریة سکوت را نه پذیرفته ام و نه در آینده خواهم پذیرفت. در مورد قسمت دوم، بله؛ خیلی از این مبارزان شاگردان و رفقای ما بوده اند و مبارزة ما با گروه های دیگر جدا از هم نمی تواند باشد.»

س: «در بین گروه های مبارز و مسلمان عراق چنین به نظر می رسد که تضادهایی بروز کرده، به طوری که سازمان های مسلحانه، یکدیگر را متهم به سازشکاری می کنند، نظرتان در این مورد چیست؟»

ج: «حقیقت مسئله این است که شما مسائل را می شنوید، ولی ما می بینیم. به این