دست گیریم. قدر مسلم این که تا از قاطعیت های ضدامپریالیستی امام برخورداریم و تا انقلابیون پاک باخته و اصیلی وجود دارند و مهم تر از همه تا خلق به پاخواسته و رزمنده ای چون خلق ایران باقی است، ما از فشارها و تهدیدات امپریالیسم به نفع اعتلای انقلابمان و آزادی مردممان سود خواهیم برد و این امپریالیست ها و مزدورانشان هستند که بایستی از ایجاد ویتنامی دیگر در هراس باشند.

در پایان، ضمن درج یکی از اعلامیه های سازمان مجاهدین که در رابطه با لزوم قطع وابستگی ها و عدم اقدام مسئولین در این زمینه، ماه ها قبل منتشر شده بود،[١] بار دیگر از مقامات مملکتی به ویژه شورای انقلاب مصراً می خواهیم که به افشاء و الغای همة قراردادهای استعماری و ... قاطعانه اقدام نمایند.»[٢]

ضمیمة گزارش ٤٢٢: مقاله روزنامة مردم علیه امریکا و انتقاد به مخالفان شوروی

در مقالة امروز ارگان حزب توده که بر ضد امریکا و در انتقاد به مخالفان شوروی نوشته شده، چنین آمده است:

یکی از شرایط حیاتی پیروزی در مبارزة اجتماعی و ادارة صحیح سیاسی کشور، تشخیص دوست از دشمن است. از خدمات بزرگ امام خمینی به انقلاب ایران آن است که از روز اول دشمن را به درستی تشخیص داد. امام نه فقط پس از سقوط استبداد سلطنتی، امپریالیسم امریکا را به عنوان دشمن مردم افشا کرد، بلکه آن را دشمن شمارة یک و شیطان بزرگ خواند و انقلاب علیه آن را انقلابی بزرگ تر از انقلاب اول (علیه شاه) نامید؛ اما مدت ها است از طرف جمعی از سیاست مداران و برخی مطبوعات که خود را پیرو خط امام نیز می شمرند، مطالب دیگری مطرح می شود. شیطان بزرگ در نزد این آقایان، "روس" و "افغانستان" و "حزب تودة ایران" است و آن طور که با شور و هیجان در این زمینه مکرر در مکرر سخن می گویند، در زمینة افشای جنایات و توطئه های امپریالیسم امریکا سخن نمی گویند و اگر هم چیزی بگویند، مجمل و بی رنگ و از روی بی میلی و ناچاری است. البته منظور از روس در فرهنگ سیاسی آقایان همان اتحاد شوروی است. تاریخ روابط٦٣ سالة ایران و شوروی روشن است و می توان با بررسی بی غرضانة این تاریخ دید که آیا همسایة شمالی ایران را می توان دشمن ایران شمرد.

نویسنده پس از ذکر وقایع تاریخی که در آن، عملکرد انگلیس و امریکا منفی و عملکرد شوروی مثبت بوده است، می پرسد:

آیا روس (اتحاد شوروی) و دیگر کشورهای سوسیالیستی از وجود ایرانی نیرومند و خودکفا و مستقل خوشحال نمی شوند؟ آیا حال که ما مستشاران امریکایی را بیرون کرده ایم و می خواهیم پیوندهای وابستگی اقتصادی را پاره کنیم، "روس" معروف از این اعمال خوشحال نمی شود؟ آیا همة این اقدامات که مایة رضایت همسایه ما است، در جهت استقلال ما نیست؟ مگر همین "روس" معروف نبود که در جریان انقلاب اخیر شکوهمند ایران، به امریکا اخطار کرد که در امور داخلی ایران دخالت نکند، زیرا انقلاب ایران امر داخلی مردم ایران است؟ مگر در اثر ترس امریکا از واکنش سیاسی و نظامی شوروی نیست که "سپاه واکنش سریع" و ناوگان جنگی امریکا تاکنون دست به تعرض به کشور ما نزده است؟

اگر انقلاب کبیر سوسیالیستی اکتبر و وجود کشور سوسیالیستی شوروی در جهان نبود، همة تحولات مثبت و دوران سازی که طی قرن اخیر از جهت سیاسی و اجتماعی، با این سرعت در جهان رخ داده است، عملاً محال بود و سرانجام محال بود که کشور ما بتواند در قبال دسایس راهزنان مجرب جهانخوار امپریالیست، به چنین انقلاب شکوهمندی دست زند و از دستاوردهای آنها دفاع کند. آیا کسانی که در مقابل شعار "شیطان بزرگ امریکا است" در واقع می خواهند شعار "شیطان بزرگ روسیه است" را بگذارند (ولی هنوز شاید صلاح نمی دانند با صراحت، این حرف را آشکار بزنند؛ زیرا مقابله با سخن امام را عجالتاً در سود سیاست خویش نمی شمرند) آیا با این عمل خود، جای دوست و دشمن

[١] ذیل مقاله، اعلامیه قبلی سازمان، مورخ ٢٦/٨/١٣٥٨ با عنوان "ابراز تأسف سازمان مجاهدین خلق ایران درباره عدم قطع رابطه و الغای قراردادهای ننگین با امریکا" مجدداً درج شده است.

[٢] نشریه "مجاهد"، شماره ٣٦، ٢٠/١/١٣٥٩، ص ١و٢.