روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٥٥٧ - روزشمار جنگ یکشنبه ١٧ فروردین ١٣٥٩٢٠ جمادی الاولی ١٤٠٠ ٦ آوریل ١٩٨٠
با وجود اعلام نتایج مرحلة اول انتخابات مجلس و قطعی بودن انجام مرحلة دوم آن، هنوز هم اعتراض گروه ها و سازمان ها به نحوة برگزاری این انتخابات ادامه دارد. امروز گروهی تحت عنوان ستاد نظارت ملی بر اجرای انتخابات آزاد، نامه سرگشاده ای منتشر کرد و در آن از رئیس جمهوری خواست ابطال انتخابات را اعلام کند و در صورت مقاومت مراکز قدرت، مرحلة دوم انتخابات را تحریم نماید.[١] همچنین نشریة پیام جبهة ملی، ارگان جبهة ملی ایران، در نخستین شمارة خود خواستار ابطال انتخابات تهران شد.[٢]
گفتنی است موضوع اصلی این اعتراض ها، اتهام به حزب جمهوری اسلامی است؛ اتهام به این که این حزب تقلبات انتخاباتی وسیعی هنگام رأی گیری و شمارش آراء انجام داده است. تبلیغاتی هم که در این زمینه صورت می گرفت، ابتدا گسترده تر، مداوم و امیدوارانه بود؛ اما با اعلام نتایج انتخابات و بودن افرادی غیر از لیست حزب جمهوری و گروه های هوادار آن در میان منتخبان، این موضوع در حد یک ادعا فروکش کرد و تا اندازه ای مشخص شد که افکار عمومی به لیست حزب جمهوری اسلامی رأی نداده است؛ بلکه به شخصیت های سرشناس در انقلاب توجه نشان داده است. با این حال، پافشاری بر تقلب مؤثر در انتخابات، با هدف از اعتبار انداختن مجلس، ادامه دارد؛ البته نه مثل گذشته، بلکه تا حدی که جلب توجه کند. هدف بی اعتبار کردن مجلس، فراتر از بی اعتبار کردن حزب جمهوری اسلامی است. این امر موجب شده است که برخی شخصیت های غیر از جناح خط امام نیز به تناسب، به نوعی دفاع از انتخابات و مجلس اقدام کنند.
از جملة این شخصیت ها دکتر ابراهیم یزدی است که از منتخبان غیر حزب جمهوری است. وی امروز طی سخنانی، به نقش و اهمیت مجلس در امور مختلف اشاره و بر اهمیت آن تأکید کرد. او بعد از یک سخنرانی در محل خبرگزاری پارس، ضمن پرسش و پاسخ با حاضران، به این مسئله پرداخت. دکتر یزدی از جمله دربارة اختلاف میان تعداد شرکت کنندگان در رفراندوم جمهوری اسلامی و انتخابات مجلس گفت: در رفراندوم، همه خواهان برقراری جمهوری اسلامی بودند؛ ولی در انتخابات مجلس شورای ملی، تنوع زمینه های فکری سبب کم شدن شرکت کنندگان شد. از طرف دیگر، مشکلاتی در رسانه های خبری است و مردم شناخت درستی دربارة کاندیداها ندارند، و گروه های فشار و گروه های سیاسی، نمی توانستند برای عقاید خود اعتباری در مردم به وجود آورند. شاید مردم از نظر دیانت به بعضی ها اعتقاد داشته باشند، ولی در مورد تقوای سیاسی آنها نمی توانند مطمئن باشند.
وی در پاسخ سؤالی دربارة تأثیر مراکز قدرت در مجلس شورای ملی گفت: این مجلس متأثر از مراکز قدرت هست و خواهد بود؛ ولی من فکر می کنم که دیگر مسائل کنونی تکرار نخواهد شد؛ مثلاً فلان گروه فشاری که اکثریت را در شورای انقلاب دارد، در آن جا رأیی که می دهد بر خلاف رأیی است که فردا در روزنامة خودش عنوان می کند؛ ولی در مجلس این
[١] روزنامه بامداد، ١٧/١/١٣٥٩، ص٢.
[٢] مأخذ ٩٣.