روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٢٥٢ - روزشمار جنگ جمعه ٨ فروردین ١٣٥٩١١ جمادی الاولی ١٤٠٠ ٢٨ مارس ١٩٨٠
بازرگانی خود را با سازمان های رسمی ایران تحریم کرد، شرکت ملی نفت ایران ناچار شده است تأمین کنندة دیگری را جویا شود. به موجب گزارش های غیرموثق، کاهش میزان تولید احتمال دارد تا حدی در نتیجة بلا استفاده شدن تجهیزاتی باشد که قابل تعمیر نیست. هرگونه تأمین وسایل یدکی به وسیلة اتحاد شوروی، موجب می شود این کشور سلطة خود را بر مناطق نفت خیز ایران - که مدت ها است مورد نظر می باشد - تحقق بخشد.
اتحاد شوروی و متحدان اروپای شرقی وی، از زمان حادثة اشغال سفارت امریکا تاکنون مبادلات بازرگانی خود را با ایران ادامه و احتمالاً گسترش داده اند. مبادلات بازرگانی ایران با امریکا در حال حاضر به حد صفر رسیده است و با اروپای غربی نیز به حال رکود در آمده است. چنین حوادثی علی رغم محکوم ساختن حمله شوروی به افغانستان از سوی ایران، به وقوع پیوسته است.
جمهوری های جنوبی اتحاد شوروی چون ارمنستان، گرجستان و آذربایجان، به صادرات گاز ایران متکی هستند؛ گازی که طی چندین سال، از طریق خط لوله موسوم به "ایگات یک"، به اتحاد شوروی صادر شده است. پس از انقلاب میزان صدور گاز بسیار کم تر از میزان موافقت شده در قرار قبلی است و ایران نیز به افزایش بهایی معادل پنج برابر تأکید کرده است. آغاز مجدد عرضه گاز به اتحاد شوروی بستگی به موافقت دوجانبه بر سر بهای آن دارد. گفته می شود هیئت نمایندگی این کشور به مسکو باز می گردد تا در مورد قرارداد عرضة وسایل یدکی، با دولت خود تبادل نظر کند؛ اما تاریخ بازگشت آنان هنوز تعیین نشده است.[١]
بخش فارسی رادیو کلن:
«رادیو ایران دیروز ضمن حملات شدیدی به اتحاد جماهیر شوروی، این کشور را متهم ساخت که به غارت ثروت های طبیعی افغانستان دست زده است. دولت شوروی در حال حاضر، بخشی از گاز مورد احتیاج خود را به قیمتی برابر با نصف بهای معمولی در بازارهای جهان، از افغانستان می خرد. درست ده روز پس از آن که مذاکرات ایران و شوروی بر سر بالا بردن قیمت گاز صادراتی ایران به شوروی، با شکست رو به رو گردید، حملات رادیو ایران آغاز شد. در مذاکرات مزبور، دولت ایران بهای بیش تری بابت گاز صادراتی خود به شوروی، درخواست کرده بود، مسکو این مسئله را به دلیل افزایش فوق العاده نپذیرفته بود؛ اما ظاهراً حاضر بود که برای گاز وارداتی خود از ایران، قیمتی را بپردازد که در بازارهای بین المللی معمول است.
نیکلای اورسی پف، معاون وزارت بازرگانی خارجی شوروی، پس از شکست مذاکرات ایران و شوروی اظهار داشته بود که این کشور به هیچ وجه مایل نیست گاز مورد احتیاج خود را با قیمتی کم تر از آنچه ایران به کشورهای جهان سوم می فروشد، از این کشور خریداری کند. امّا از آن جا که اکنون ایران دیگر به شوروی گاز صادر نمی کند، این کشور
[١] اداره کل مطبوعات خارجی وزارت ارشاد ملی، نشریه "بررسی روزانه مطبوعات جهان"،٢١/١/١٣٥٩، ص ٣١ و ٣٢، فایننشال تایمز، چاپ انگلستان (لندن)، ٨/١/١٣٥٩.