همچنین کریم حسامی یکی از مسئولان سرشناس حزب دمکرات، دربارة وقایع اشنویه گفت: شب گذشته تلفنی به ما اطلاع داده شد که عده ای از پاسداران و سه تانک ارتش به طرف این منطقه در حال حرکت بودند و در اواسط راه در قریه "قلعه تان" درگیر شدند. وی گفت: در اثر این درگیری ١٧ نفر از مردم کشته و مجروح شدند. حسامی در مورد صحت و سقم این خبر گفت: ما رسماً نتوانستیم کسی را از طرف حزب دمکرات به منطقه بفرستیم و این خبر از طریق تلفن به ما داده شده است.[٢]

٩٩

امروز شاخة کردستان سازمان چریک های فدایی خلق، دربارة حوادث اخیر در اشنویه اعلامیه ای منتشر کرد. شایان ذکر است که این سازمان در عمل، حفظ سلاح و هویت چریکی مسلح و حق اقدام نظامی خارج از نهادها و قواعد نظام را برای خویش می خواهد؛ امّا از سویی دیگر، توقع حضور در عرصة سیاست و قدرت را به صورت یک سازمان و جریان سیاسی دارد. اعلامیة امروز شاخة کردستان این سازمان، معرف مواضع و نوع رفتار و نحوة نگرش خاص این گروه به حاکمیت و نظام جدید است. همچنین نشان دهندة برخورد شدیداً کینه توزانة آن با نهادهای نظام و موضع گیری دشمنانه با مسائل مورد ابتلای آن است؛ مثلاً در حالی که حتی حزب دمکرات کردستان که نیروهای آن، خود درگیر ماجرا هستند، از احتمال کشته و مجروح شدن حدود ١٧ تن در درگیری های اشنویه صحبت می کند، سازمان مزبور از یک قتل عام حرف می زند، و نیز مسئولان نظام جدید را جاسوسان امپریالیسم، و نهادهای آن را پایگاه امپریالیسم امریکا می خواند و ... اعلامیه مزبور با عنوان "در شرایطی می خواهند مردم را خلع سلاح نمایند که در قلعه تان، فاجعه قارنا تکرار می شود" و با آرم سازمان چریک های فدایی خلق ایران، انتشار یافت. اعلامیه به این شرح است:

«هم میهنان مبارز! خلق قهرمان کُرد!

بیش از چهار ماه از پیروزی جنبش خلق کرد می گذرد.[٣] در طی این مدت جنگ افروزان

[١] همان، ص٢.

[٢] همان، ص٢.

[٣] برای درک آنچه سازمان چریک های فدایی خلق، پیروزی جنبش خلق کرد خوانده است، لازم است روزشمار مربوط به آن مقطع مطالعه شود؛ امّا می توان به اختصار اشاره ای کرد که مقصود سازمان، انزوا و خروج نیروهای سپاه از شهرها، محدودیت ارتش، و سیطرة نیروهای مسلح مخالف نظام در عرصة انتظامی شهرها و نیز جاده های مناطق کردنشین است. ضعف حاکمیت و کمرنگی حضور نیروهای طرفدار نظام، علی رغم پیروزی نیروهای انقلاب در برخورد با گروه ها، از نیمة دوم سال ٥٨ شروع شد و در بهمن ماه ٥٨ به اوج رسید. بخش عمدة این وضعیت ناشی از خوش بینی هیئت ویژه (هیئت حسن نیت) به اغراض مخالفان نظام بوده است. در این حال می توان گفت از نظر اتمام حجت برای افکار عمومی مردم کردستان و دیگر مردم ایران، تجربة هیئت مزبور تجربة مثبتی بوده است. در واقع گروه های مخالف نظام در کردستان، در آزمایش طبیعی که انجام شد، امتحان خوبی ندادند؛ به این ترتیب، روش های مبتنی بر حسن نیت و مصالحه را عملاً ß ß محکوم به شکست اعلام کردند. البته مدت زیادی طول کشید تا معلوم شود شکست روش های مسالمت آمیز، بیش تر به ضرر گروه های مسلح مدعی خلق کرد بوده است تا نیروهای دولتی. در واقع بعد از تجربة هیئت حسن نیت، فشار افکار عمومی بر نظام برای توقف مسالمت در برابر اقدام مسلحانه، بسیار شدید شد. تند شدن مواضع بنی صدر و مسئلة کردستان در سال جدید، علامت دیگری از این مسئله است.