یکی است. امپریالیسم با کمونیسم ضد شوروی "هواکوفنگ" و "کومه له" و "رنجبر" و "اسلام" ضد کمونیستی انور سادات و ضیاءالحق موافق است، ولی با کمونیسم ضد امریکایی و با اسلام دشمن امپریالیسم، مخالف است. طرف می داند که چه می خواهد؛ ولی آیا شما هم می دانید که چه می خواهید؟ پاسخ متأسفانه مثبت نیست.»[١]

امروز همچنین "صدای ملی ایران" که با مشی حزب توده، از مناطق تحت پوشش بلوک شرق و به زبان فارسی پخش می شود، تحلیلی دربارة جناح بندی حاکمیت ارائه کرد. این تحلیل متناسب با مواضع حزب توده و در جهت نفی و رد نظرهای بنی صدر و اطرافیان وی تنظیم شده است. در این تحلیل آمده است: «در سطح بالا و حتی در نهادهای انقلابی، از مدتی پیش دو جریان متمایز و ماهیتاً متفاوت، در برخورد با مسائل حاد مملکتی و هدف های انقلاب ملت ایران به چشم می خورد؛ جریانی که خواستار تداوم انقلاب و اجرای پیگیر و قاطعانة هدف های آن، یعنی اهداف ضد امپریالیستی و خلقی و مردمی آن است، و جریانی که انقلاب را در چارچوب محدود خلع شاه و استقرار روابط به اصطلاح عادلانه با غرب غارتگر و انجام برخی اصلاحات صوری می بیند ... از جمله شیوه های مطلوب این حضرات، تکرار همان به اصطلاح تزهای رسوای مائویی ها دایر بر وجود دو ابرقدرت و به اصطلاح سازش این دو ابرقدرت و به حساب، خدشه دار نمودن منافع کشورهای جهان سوم است؛ بنابراین، به پیش کشیدن به اصطلاح تئوری کذایی دو ابرقدرت، محل و وسیله ای در دست گروه سازش کار و لیبرال، برای توجیه مغازله ها و سازش ها با امپریالیسم امریکا و متحدین غربی آن، برای محدود ساختن هدف های انقلاب ایران در چارچوب منافع سرمایه داران و زمین داران بزرگ، برای مسخ کردن اهداف انقلاب و رهنمودهای امام امت است.»[٢]

٨٧

صادق قطب زاده وزیر امورخارجه در یک مصاحبة تلویزیونی، دربارة مسائل افغانستان مطالبی را عنوان کرد. او از تماس های مقامات ایرانی با سفیر کبیر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، و حصول توافق های اولیه ای در این زمینه خبر داد. به گزارش کیهان وی گفت: «در مورد مسئلة افغانستان، ما با شوروی تماس گرفتیم و با سفیر شوروی چندین جلسه مذاکره کردیم. تشکیل کمیسیون بین المللی، مورد موافقت آنها نبود؛ ما پیشنهاد دیگری ارائه کردیم.»

طبق این گزارش، قطب زاده در توضیح مذاکرات خود با سفیر شوروی افزود: مسئله ای که ما نمی توانیم هیچ زمان قبول کنیم، ادامة حضور نیروهای نظامی شوروی در افغانستان است؛ ولی شوروی دردش این است که احتمالاً مرزهایش به خطر بیفتد و ما نه تنها این را نمی توانیم قبول کنیم، بلکه فعل و انفعالات منطقه را هم نمی توانیم قبول کنیم. روسیة شوروی از مسئلة ایران استفاده کرد و نیروهایش را به افغانستان فرستاد. امریکا از مسئلة افغانستان استفاده کرد و ناوگانش را به خلیج فارس و تنگة هرمز و اقیانوس هند آورد؛ به

[١] روزنامه نامه مردم، ٦/١/١٣٥٩، ص١.

[٢] مأخذ٤، ص١٧، رادیو صدای ملی ایران، ٦/١/١٣٥٩.