روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٢٢٢ - روزشمار جنگ یکشنبه ٣١ فرودین ١٣٥٩ ٤ جمادی الثانی١٤٠٠ ٢٠ آوریل ١٩٨٠

اظهار بعضی ها و خبرگزاری های داخلی و خارجی، استعفای دولت موقت کوچک ترین ارتباطی با مسئلة گروگان ها و ملاقات ما سه نفر، دکتر یزدی، دکتر چمران و من با آقای برژینسکی در الجزایر نداشت. ١٥ روز قبل از اعلام استعفا در افکار عمومی، من این را در شورای انقلاب مطرح کرده بودم و هشدار داده بودم که پیشرفت انقلاب و نجات مملکت، مستلزم نه تنها مخالفت نداشتن، کارشکنی نکردن، بلکه همکاری شدید و همه جانبة تمام طرفداران و دست اندرکاران این انقلاب است و اگر چنین همکاری صمیمانه ای نباشد، موفقیت نخواهد بود؛ تازه اگر هم باشد، باز موفقیت حتمی نخواهد بود. این اتهامات از زمانی شروع شد که زمزمه ای در بین مردم برای ریاست جمهوری من بود و گمان می کنم بهترین جواب و پوست کنده ترین جواب و صریح ترین جواب، همین آرای یک میلیون و دویست هزار نفری بوده که مردم تهران دادند و بدین ترتیب ثابت کردند که این اتهامات پیش مردم پشیزی ارزش ندارند.»

س: «شما در پاسخ سؤال قبلی من فرمودید که انتخاب شما در حقیقت به معنای رد اتهامات وارده، از طرف مردم می باشد؛ در حالی که این انتخابات، شما را در کنار افراد و شخصیت هایی قرار می دهد که در حقیقت، اتهامات وارده به شما از جانب این گروه بوده است. با توجه به این نکته که انتخاب نمایندگان دور اول، با اکثریت مطلق آرا بوده است و کسانی که به شما رأی داده اند، به این گروه نیز باید رأی داده باشند، این تناقض را چگونه توجیه می کنید؟»

ج: «در لیست همنام که از طرف گروه ما منتشر شد، سعی کردیم بدون آن که تعصبی در کار باشد، کسانی که وجودشان برای مملکت لازم است و حقی دارند، در لیست گذاشته شوند، و از این ١٨ نفری که اکثریت مطلق پیدا کردند، ١٢ نفر آنها در لیست همنام بود؛ هم روحانی بود هم غیرروحانی؛ هم از جبهة ملی و هم از نهضت آزادی؛ یا کسانی که در دولت موقت بودند یا نبودند. به نظر من - که همیشه می گفتم - اختلاف نه دلیل بر دشمنی است و نه دلیل بر سوء نیت و حتی به فرمودة یک نفر، می تواند منشأ رحمت هم باشد؛ چون من معتقد به همکاری بودم و در عمرم با خیلی ها همکاری کرده ام. در لیست همنام، بعضی از این اسامی که خواندند، در آن بودند؛ مثلاً آقای خوئینی ها در این لیست نبود. از معممین آقای هاشمی رفسنجانی، آقای حجتی کرمانی و آقای گلزادة غفوری بودند و آقای امام جمعة تهران. اینها کسانی بودند که ما قبل از انقلاب با آنها همکاری داشتیم؛ اما این که چطوری تعبیر می شود به این که هم بنده دارای آرای سنگین بودم هم آنها، آرای بنده فکر نمی کنم کسی منکر آن باشد (دوستان و چه غیردوستان) که صددرصد آرای طبیعی بوده است؛ نه تقلب در آن دخالت داشته است، نه تصنع، و نه تخیل، و نه تدابیر سیاسی دیگر؛ اما در مورد دیگران به هر صورت می توان گفت که تقلبی صورت گرفته است. گزارش هایی که از نقاط مختلف برای من