روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٠١٣ - روزشمار جنگ چهارشنبه ٧ فروردین ١٣٥٩ ٣٠ جمادی الاولی ١٤٠٠ ١٦ آوریل ١٩٨٠

در اعتراض به دستگیری آیت الله سید محمدباقر صدر و محکوم کردن اقدامات رژیم بعث علیه جمهوری اسلامی ایران و حملة مزدوران بعث - که برخی از آنان عضو جبهة آزادی بخش عرب در سازمان آزادی بخش فلسطین بودند - به تظاهرکنندگان، آنان برخی از مراکز فرهنگی و نظامی حرکت امل را مورد حمله قرار دادند. مزدوران بعث در شهرهای جنوب لبنان به تظاهرکنندگان حمله و عده ای را زخمی کرده، و در بیروت، البرج، شیاح غربی، و برج البراجنه نیز مزدوران عراقی به تظاهرکنندگان آتش گشودند و عده ای را کشته و زخمی کردند. مزدوران بعثی، ناجوانمردانه به بیمارستان الزهرا که تابع مجلس عالی شیعیان می باشد، حمله و دو بیمار را کشته و هفت نفر را زخمی کردند و آزمایشگاه این بیمارستان را منفجر و به آتش کشیدند.»

به گزارش خبرنگار مزبور، همچنین امروز «مزدوران بعثی و گروه های فلسطینی وابسته به عراق، به سفارت جمهوری اسلامی ایران در بیروت حمله کرده و دو نفر از جوانان حرکت امل که مسئولیت حفاظت از سفارت را به عهده دارند، شهید و قسمتی از سفارت را به آتش کشیدند؛ ولی با رسیدن نیروهای جدیدی از حرکت امل، مزدوران عقب نشینی کرده و پا به فرار گذاشتند. جوانان حرکت امل نیز طی حملة همه جانبه به سفارت عراق که در نزدیکی سفارت ایران واقع شده است، هفت نفر از مزدوران را به قتل رساندند و دفتر تجارتی عراق را به آتش کشیدند.»[١]

٦١٧

برخی خبرهای غیررسمی ارسالی از داخل عراق به مراکز امنیتی و نظامی مربوط، که بعضاً در مطبوعات نیز انعکاس می یابد، از ترویج نوعی جوّ رعب در داخل عراق حکایت دارد؛ از جمله این که «اخیراً صدام حسین در یک جلسه با شرکت اعضای حزب بعث در بغداد که بدون حضور رسانه های گروهی تشکیل شده، اظهار نموده که اگر لازم باشد، دستور سرکوبی مردم را خواهد داد، حتی اگر سه میلیون نفر باقی بمانند که آنها هم بعثی خواهند بود.»[٢]خبر دیگر این که اخیراً صدام حسین گفته است برای ما مهم نیست که چهار میلیون نفر را بکشیم. همچنین وی اخیراً مقرر کرده است که در عراق ٢٠ هزار نفر را اعدام کنند، و نیز ١٦٠ نفر از روحانیان و دانشگاهیان را اعدام کرده است.[٣] همچنین برخی مهاجران عراقی که اخیراًَ وارد ایران شده اند، اظهار می دارند که رژیم بعثی عراق حضور افراد مسلح را در خیابان های عراق گسترش داده است. طبق این اظهارات، آنها عبارتند از: گروهی از مردان مسن که با اسلحه های سنگین و با لباس شخصی حرکت می کنند، گروهی دیگر که جوانانی هستند با لباس های مشکی و مسلح به اسلحه های سبک، و گارد ملی ارتش عراق.[٤]

از سوی دیگر خبرهایی از داخل عراق در سطح آشکار یا غیرآشکار می رسد که نشان دهندة غیرعادی بودن محیط عراق است؛ از جمله: دستگیری افراد ایرانی الاصل در

[١] روزنامه جمهوری اسلامی، ٣٠/١/١٣٥٩، ص٣.

[٢] سند شماره ٠٢٨٧٥٧٣مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از ف ٠٧ر٢، به ف ١٩ - ٢١ - ٠٧ر٢.

[٣] روزنامه جمهوری اسلامی، ٢٦/١/١٣٥٩، ص ١٠، آیت الله سید محمد شیرازی.

[٤] مأخذ ٣، ص٢.