کسانی است که دستشان تا مرفق به خون مسلمانان آزادی خواه و استقلال طلب آغشته است؛ "اسلام" صدام ها است که هزارها مسلمان ایرانی را شبانه از خانه و کاشانة خود آواره می کند و آنها را به باد کتک و دشنام می گیرد؛ "اسلام" دشمنان انقلاب ایران و کسانی است که چشم دیدن "اسلام خمینی" را ندارند و با تمام قوا کمر به نابودی آن بسته اند. پس چرا باید ناخواسته در این دام افتاد؟ ...

در صحنة جهانی، تاکتیک کارتر در تحریم بازی های المپیک با مقاومت های جدی روبه رو گردید. کمیتة بین المللی المپیک با ١٤١ رأی، به اتفاق آرا پیشنهاد کارتر را رد کرد. در خود امریکا نیز مخالفت با تحریم، افزایش و شدت یافت و حتی گروهی از قهرمانان ورزش این کشور، اعلام کردند که دولت کارتر را در این مورد به محاکمه خواهند کشاند. تنها، وابسته ترین و ضدخلقی ترین حکومت ها بار دیگر در کنار کارتر قرار گرفتند و همچون کنفرانس اسلام آباد، پرچم "اسلام خواهی" برافراشتند. چین، مصر، قطر، عربستان سعودی، سودان، بحرین، مالزی، از جملة این "اسلام دوستان" هستند.

تصمیم شورای انقلاب اسلامی ایران مبنی بر عدم شرکت ایران در المپیک مسکو، در زمانی مطرح می گردد که این تاکتیک هر روز به انزوا و انفراد بیش تری فرو می رود و هر روز علائم شکست آن آشکارتر می شود. تحریم بازی های المپیک مسکو هم اکنون به شکست انجامیده است. حکومت انقلابی ایران نیز که در یکی از شدیدترین مبارزات با امپریالیسم جنایتکار امریکا درگیر است، باید با شرکت فعال خود در این بازی ها، به همیاری کلیة نیروهای مترقی و انقلابی جهان، ضربة دیگری به پیکر امپریالیسم امریکا وارد آورد، نه آن که در شکست وی شریک شود.

علاوه بر این، تحریم المپیاد مسکو به زیان ورزش ایران است. اگر قرار است ورزش ایران رشد کند و تکامل یابد، می باید زمینة این رشد و تکامل را هم در داخل و هم در صحنة بین المللی فراهم کرد. ... بازی های المپیک فرصتی است برای کمک به تکامل ورزش در هر کشور؛ امکانی است برای حفظ و تعمیق دوستی و تفاهم بین خلق ها. نمی توان و نباید این فرصت و امکان را از دست داد. خواست کلیة مردم ایران و ورزشکاران و ورزش دوستان ایرانی، تجدید نظر در تصمیم شورای انقلاب در مورد تحریم المپیاد مسکو است.»[١]

٥٤٤

یکی از محورهای فعالیت سیاسی و تبلیغاتی سازمان مجاهدین خلق، افشاگری مستقیم و غیرمستقیم دربارة مسئولان نظام است؛ به گونه ای که می کوشد مظلومیت سازمان را اثبات کند و شخصیت های خط امام و نهاد های نظامی را محکوم نماید، در عین حال سازمان می کوشد بر این امر تأکید کند که سلسله مراتب قدرت و مشروعیت نظام را رعایت می نماید. حاصل حرکت ماهرانه در چارچوب یاد شده - که در زمینة برخی نابسامانی های

[١] مأخذ ١٠٤، ص١و٢.