در ادامة مقالة مزبور، سازمان مجاهدین خلق به سرزنش نیروهای طرفدار نظام - که از آنها با عنوان "سازشکاران و عقب ماندگان از تاریخ" که "اخیراً ضد امپریالیست! هم شده اند" یاد می کند - می پردازد. سپس نظر خود را دربارة مبارزة ضد امپریالیستی واقعی، به شرح ذیل ارائه می کند:

«... و اما اگر نظر ما را بخواهید مبارزة ضد امپریالیستی امریکایی چیزی فراتر از این ها [است] با الزامات و ضرورت های خاص و اجتناب ناپذیر خودش. برخی از این ضرورت ها اضافه بر افشا و الغای روابط و قراردادها و مصادرة سرمایه ها، به شرح زیر است:

الف. پیروزمندی و تعمیق یک مبارزة واقعی ضدامپریالیستی، مستلزم وحدت همة طبقات و نیروهای خلق است و بنابراین با هرنوع تفرقه انگیزی و شکاف میان مردم تحت هر بهانة دینی و سیاسی و سازمانی و ... در تعارض است؛ به عنوان مثال شما نمی توانید با کردستان در جنگ باشید و در عین حال به یک مبارزة عمیق ضد امپریالیست نیز اهتمام ورزید.

ب. یک مبارزة واقعی ضد امپریالیستی،آن هم برضد امریکای جهانخوار و قدرتمند، مستلزم بسیج تمام خلق است و این هم میسر نمی شود مگر با اعادة حق تعیین سرنوشت به تمام مردم از طریق تشکیل شوراهای مردمی در سراسر امور سیاسی و اقتصادی کشور؛ همان که پدر طالقانی آن قدر برای آن جان فشانی می کرد.

ج. مبارزة انقلابی ضد امپریالیستی مطلقاً با ضدیت با نیروهای انقلابی در تعارض بوده و هرگز کار کسانی که دشمن اصلی شان نظایر مجاهدین است، نمی باشد. ... البته همة مردم گواهند که به جای افشاگری ضدانقلاب و امپریالیسم و ساواک و "سیا"، این روزها باندهای ارتجاعی، تحت حمایت تلویحی نهادهای حاکم که تاکنون هیچ ممانعت جدی علیه آنها ایجاد نکرده اند، به اصطلاح افشاگری انقلابیون را نصب العین کرده اند! و کسی از آقایان مسئولان رسمی نیز تاکنون علیه آنها لب باز نکرده است که هیچ، بلکه در خفا دست مریزاد هم گفته اند!

د. در مبارزة واقعاً ضد امپریالیستی، محال است که بدون حضور عناصر انقلابی در متن نهادهای هدایت کننده، کشور به پیشرفت جدی دست یابد. چگونه می توان از مبارزة ضد امپریالیستی دم زد، در حالی که نه در نیروهای انتظامی و مسلح و نه در سایر ارگان های اداره کننده و هدایت کنندة کشور کم ترین تحملی برای حضور عناصر راستین انقلابی وجود ندارد؟

ﻫ . اختناق، خفقان، ضرب و جرح، و سانسور و چماقداری و هر عامل بیگانه ساز دیگر اجتماعی، هرگز نمی تواند مبارزة ضد امپریالیستی قرن باشد. این مبارزه اساساً در یک فضای انقلابی دمکراتیک با شرکت همة نیروهای مردمی امکان پذیر است.

و. خلع سلاح نیروهای کارآزمودة انقلابی که در این مدت نیز آزمایش کفایت و امانت خود را داده اند، به هیچ وجه حاوی منافع انقلاب بر ضد امپریالیست ها نیست و عنوان کردن آن در محدودة این نیروها جز به سود امپریالیست ها نبوده و به عکس، یک ارتش واقعی بیست میلیونی خلق تنها با حضور آنها قوام خواهد گرفت.»[١]

ضمیمة دوم گزارش ٤٥٦: دیدگاه های حزب توده در تأکید بر شرایط خاص حرکت ضدامپریالیستی

یادآوری این نکته لازم است که حزب توده برعکس سازمان مجاهدین، از دانشجویان پیرو خط امام و دیگر نیروهای ضد امریکایی هوادار نظام حمایت می کند؛ اما در همین حال مانند سازمان مزبور، شرایط خاص خود را به عنوان شرایط صحت حرکت ضد امپریالیستی، بیان و تأکید می کند.

در همین چارچوب، حزب توده در شمارة امروز ارگان خود، سؤالی مهم را مطرح کرد: «از چه راهی می توان دشمن اصلی ما، شیطان بزرگ و استیلاگر جهانخوار را شکست داد؟» آن گاه خود پاسخ داد: رهبر انقلاب امام خمینی، به کرّات این راه را نشان داده اند. نوزدهم فروردین، حزب تودة ایران این سؤال را به صراحت مطرح کرد که چگونه می توان در برابر امپریالیسم امریکا ایستاد. حزب توده به دفعات

[١] مأخذ ١٣٠.