در گزارش مزبور، در توضیح این مسئله چنین آمده است: «سایروس ونس وزیر خارجة امریکا، دیروز با تعدادی از سفرای کشورهای اروپایی و دیگر کشورها ملاقات کرد. ونس در این ملاقات اقداماتی را پیشنهاد کرد که کشورهای مذکور می توانند به منظور افزایش فشار بر ایران اتخاذ نمایند. یکی از واکنش های سریع نسبت به درخواست امریکا در مورد حمایت از آن، امروز از سوی کشور زلاندنو صورت گرفت. رابرت مالدون نخست وزیر این کشور در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت دولت وی هرگونه تصمیمی را تا جواب دیگر کشورها در این مورد، به تعویق خواهد انداخت. نخست وزیر زلاندنو گفت مشکل این است که سیاست امریکا وقت به وقت تغییر می کند. وی افزود ما هیچ گونه اطلاع قبلی در این مورد دریافت نکرده بودیم. مالدون گفت هیچ گونه مشورتی نیز قبلاً در مورد تصمیم امریکا به عمل نیامده بود.[٢]

در همین زمینه، گزارش خبرگزاری فرانسه حاکی است: سفارتخانه های امریکا در کلیة کشورهای اروپای غربی، تلاش های گسترده ای را آغاز کرده اند؛ تلاش هایی به امید آن که متحدان امریکا از اقدام های جیمی کارتر در زمینة بحران ایران پشتیبانی کنند. تاکنون محتوای درخواست های امریکا از کشورهای متحد خود، فاش نشده است؛ اما منابع آگاه گفتند: واشنگتن احتمالاً از کشورهای اروپایی خواسته است که با توجه به منشور سازمان ملل متحد، اقداماتی از این قبیل را بر ضد ایران انجام دهند: قطع مناسبات دیپلماتیک، تحریم حمل و نقل و منع فروش مواد غذایی.[٣]

همچنین به گزارش آسوشیتدپرس، مقام های بلندپایة سفارتخانه های امریکا، در مراکز بازار مشترک با مقام های اقتصادی اروپا ملاقات کرده اند و از آنها خواسته اند که اِعمال مجازات های اقتصادی برضد ایران را در چارچوب قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد - که با وتوی شوروی رو به رو شد - بررسی کنند.[٤]-[٥]

گزارش خبرگزاری ژاپنی کیودو نیز حاکی است: امریکا از ژاپن و هم پیمانان اروپایی خود خواسته است که برای حمایت از تصمیم کارتر مبنی بر قطع روابط سیاسی با ایران، سفرای خود در تهران را فراخوانند. واشنگتن همچنین از آنها خواسته است معاملات بازرگانی خود را با ایران به حال تعلیق درآورند یا محدود کنند.[٦]

در همین حال، به گزارش رویتر، در لندن منابع انگلیسی گفته اند که انگلیس مشغول بررسی پیشنهاد امریکا است تا در راستای عملی تلافی جویانه در مقابل ایران، سفیر خود را

[١] مأخذ ٤، ص١٩، واشنگتن - خبرگزاری رویتر، ١٠آوریل١٩٨٠(٢١/١/١٣٥٩).

[٢] مأخذ ٤، ص١٠، واشنگتن - خبرگزاری رویتر، ١٠آوریل ١٩٨٠ (٢١/١/١٣٥٩).

[٣] مأخذ ٢، ص٢، خبرگزاری فرانسه.

[٤] در گزارش فوق یادآوری شده است که شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ چهاردهم ژانویه، ٢٤/١٠/١٣٥٨، با صدور قطعنامه ای خواستار اِعمال مجازات های اقتصادی بر ضد ایران شد؛ ولی دولت شوروی به این قطعنامه رأی منفی داد و آن را وتو کرد.

[٥] مأخذ ٢، ص ٢، آسوشیتدپرس.

[٦] مأخذ ٢، ص٢، خبرگزاری ژاپنی کیودو.