کردند، فرود آید. ... و این چماق بر فرق کسانی کوبیده می شود که در تلویزیون و با صراحت درباره شان بتوان به مردم گفت: "بله، ما در آن جا که از توپ هم استفاده کردیم." نمونه می خواهید؟ روستای ترکمن نشین "بدیجه". توپ های ارتش جمهوری اسلامی آن جا را با خاک یکسان کرده اند. چرا؟ ارتش چرا ندارد. و اما چماق نوع دوم فقط از طریق رفراندوم کار می کند. ... ترتیب این رفراندوم ها هم از این قرار است که ناگهان رئیس جمهورتان از طریق رادیو و تلویزیون به شما خبر می دهد که فلان جای شهر شلوغ است و "دشمن شمارة یک" اخلال می کند، هر کاری دارید زمین بگذارید و برای نجات جمهوری بشتابید؛ و به این ترتیب، رئیس جمهور در یک رفراندوم برق آسا، با اکثریتی خرد کننده پیروز می شود و کارگران اعتصابی فلان یا بهمان کارخانه، در محاصرة دسته های حزب اللهی گرفتار می شود و دیگر کارشان با کرام الکاتبین است. چه کسی می تواند ادعا کند که در این رفراندوم تقلب شده است؟ رئیس جمهور ندا می دهد و شما می توانید بروید یا نروید! شما آزاد هستید! اگر چماق نیروهای مسلح با قاعدة "ارتش چرا ندارد" کار می کند، چماق نوع دوم، یعنی دسته های حزب اللهی تنها و تنها از طریق رفراندوم آزاد و برق آسا کار می کند. ...

سال امنیت برای کسانی که در یک سال گذشته عادت کرده اند "ارگان های حکومتی را یک کاسه نکنند" و حساب "جناح ضد امپریالیست و ترقی خواه" را با حساب "جناح ارتجاعی و ضدخلقی" حکومت جدا کنند، احتمالاً سال غیرمنتظره ای خواهد بود؛ ولی آنها نیز ناچارند دست از عادت مألوف بشویند؛ زیرا که سال امنیت، آنها را "دشمن شمارة یک" تلقی می کند. و در این روزهای اتمام حجت، همة رهبران وقتی تهدید می کنند، خطاب به آنها حرف می زنند؛ چه "خرده بورژوازی قشری"، چه "روحانیت مبارز ضدامپریالیست" و چه رئیس جمهوری که اذهان لیبرالی به او امید بسته بودند. سال امنیت با تهاجم حکومتیان آغاز می گردد؛ امّا آیا توده هایی که انقلاب کرده اند، به این آسانی تن به تسلیم می دهند؟ جناب رئیس جمهور کمی خوش خیال است.»[١]

٢٤٤

درپی تلاش های ایران برای افزایش بهای نفت، برخی منابع از اقدام هماهنگ الجزایر در این باره خبر دادند. رادیو مونت کارلو خبر داد: «گزارش های موثق رسیده از پاریس حاکی است که دولت الجزایر تصمیم گرفته است بهای نفت خام خود را به زودی افزایش دهد. این تصمیم دولت الجزایر به دنبال افزایش بهای نفت از سوی ایران در هر بشکه دو دلار و نیم، صورت می گیرد و ناظران سیاسی معتقدند که اقدام دولت الجزایر، در پی دیدار اخیر آقای معین فر وزیر نفت ایران و مذاکرات وی با همتای الجزایری اش اتخاذ شده است. این ناظران خاطرنشان کرده اند که دیدارهای وزیر نفت ایران از لیبی و الجزایر، البته برای سه کشور نامبرده و نه برای کشورهای مصرف کننده، موفقیت آمیز بوده است.»[٢]

[١] سند شماره ٢١٧٩٢٣ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: اعلامیه "راه کارگر"، تکثیر از دانشجویان هوادار، ١٤/١/١٣٥٩.

[٢] مأخذ ١٨، ص ١٧، بخش عربی رادیو مونت کارلو، ساعت ٢١:٣٠، ١٤/١/١٣٥٩.