و البته کسی نیست که نداند که در این ایام اخیر، چه نقشه های حساب شدة سراسری به منظور تفرقه اندازی و به ویژه در حمله و هجوم علیه مجاهدین پیاده شد که طبعاً درخور مقالة دیگری است. فقط اشاره می کنیم که در راهپیمایی اوایل نوروز در برابر لانة جاسوسی امریکا، همگان شاهد بودند که دشمن اصلی یکباره فراموش شد و انگار که گویی سفارت، سفارت مجاهدین بوده است، بازار افشاگری ها و بدگویی ها و تحریکات رذیلت بار برعلیه مجاهدین آغاز گشت. و جالب این است که به مثابة یک تجربة فراموش ناپذیر، امپریالیسم و تفرقه و ضدیت با نیروهای انقلابی، همیشه دست در دست یکدیگر ظاهر می شوند و پیش می روند. به عبارت دیگر روی کردن به امپریالیست ها همواره با پشت کردن به نیروهای انقلابی همراه و توأم بوده است. و این همان دو چیز مرتبط با یکدیگر داخلی و خارجی است که اکنون بار دیگر از جانب امام خمینی محکوم شده است، و این همان چیزی است که فردای فرار شاه از ایران که مجاهدین زندانی به آغوش مردمشان بازگشتند، از جانب برادر مجاهد ما در نخستین سخنرانی بعد از آزادی اش، در زمانی که هنوز انقلاب ضدسلطنتی به نتیجه نرسیده بود، این چنین در دانشگاه تهران مورد تأکید قرار گرفت؛ مسعود گفت: "ما دو مسئلة مهم داریم: یکی خارجی، ...[١] شکست های بسیار تلخ داریم" (کتاب موضع گیری های سیاسی، ص١٠، پاراگراف٢).

پس اکنون باز هم پس از قریب به ١٤ ماه، آنچنان که مکرراً نیز در عمل دیدیم، اجازه بدهید نتیجه بگیریم که هرگونه نادیده انگاشتن یا کم بها دادن به خطر و دشمن اصلی، هرگونه سازشکاری با امریکا تحت هر عنوان و از جانب هر کس و هر مقام که باشد، خیانتی است عظیم و نابخشودنی به انقلاب و شهیدان و اسلام و قرآن؛ چرا که داستان، داستان علی(ع) است و معاویه که یک لحظه نیز در برابر آن، کوتاه آمدن مجاز نیست.

در لابه لای این مسائل، حقیقت بسیار روشن دیگری نیز آشکار می شود: آنها که از پیام کارتر رضایت و خرسندی نمودند، ولو اگر حتی به فرض، ناآگاه و جاهل باشند، به اصطلاح، اسلام و تشیع سطحی و قشری شان هرگز علوی نیست؛ ولی چه می شود کرد؟ هیهات که امروز صفویان، نخستین مدعیان مجاهدین نیز شده اند؛ لکن اکنون در روزگار کبیر آگاهی و در شرایطی به سر می بریم که دیگر تمیز میان علوی و صفوی دیری نخواهد پایید؛ کما آن که بعد از پیام کارتر و دلخوش کردن های سبک سرانه و خام طبع، تفسیر غرب گرایانة شعار پایه ای "نه شرقی و نه غربی" از جانب مدعیان کاذب استقلال نیز آشکار شده است؛ همان ها که از این مفهوم استقلالی نیز، به ریا، همچون چماقی بر سر انقلابیون راستین استفاده کرده و می کنند. در این باره بیش تر سخن خواهیم گفت.»[٢]

[١] علامت ... از متن مقاله مجاهد است.

[٢] نشریه "مجاهد"، شماره ٣١، ١٤/١/١٣٥٩، ص ١ و ٢.