می برند - به عهده گیرد. آسوشیتدپرس که این گزارش را از استکهلم ارسال کرده است می افزاید: این تقاضا به طور شفاهی به وسیلة کاردار سفارت سوئد در تهران، از وزارت خارجة ایران به عمل می آید و به دنبال قطعنامه ای است که اخیراً در هلسینکی کشور های دانمارک، فنلاند، ایسلند، نروژ و سوئد به تصویب رساند ه اند. این قطعنامه شامل نگرانی این کشورها از ادامة اسارت شهروندان امریکایی به صورت گروگان است و نیز شامل این که مسئولیت امنیت و سلامت آنان را باید رئیس جمهوری ایران تقبل کند[١]

٢١٥

هم زمان با اقدامات امریکا و خبر های مربوط به مسئله گروگان ها، رادیو امریکا از تحرکی دیگر خبر داد؛ تحرکی که ظاهراً و مستقیماً مربوط به این مسئله نیست؛ اما در سطح کلان به نحوی پاسخی است به تبلیغات و نظر ها و مواضع اعلام شدة مقامات و مفسران شوروی بر ضد دخالت های نظامی امریکا. رادیو مزبور خبر داد که از امروز، کنگرة امریکا به بررسی سیاست کارتر دربارة دفاع از حوزة خلیج فارس مشغول شده است. این رادیو به نقل از مخبر خود در کنگره، گزارشی عادی از این مسئلة بسیار مهم پخش کرد. این گزارش نشان می دهد که کنگرة امریکا از امروز بررسی سیاست دولت پرزیدنت کارتر دربارة دفاع از حوزة خلیج فارس را با حضور معاون وزارت دفاع، در یکی از کمیته های مجلس نمایندگان آغاز کرده است. در گزارش رادیو امریکا در این باره آمده است:

«رابرت کومو معاون وزارت دفاع امریکا، در کمیتة فرعی امور خارجة کنگره ضمن اظهار نظر در این زمینه گفت او مطمئن است امریکا می تواند هرگونه حملة روسیه شوروی به حوزة خلیج فارس را به قول او از ابتدا تا به انتها، عمل بسیار دشواری سازد. وی معتقد است که استقرار یک قدرت پیشگیری کننده از تجاوز، هدف سیاست امریکا است؛ به طوری که بتوان در مواقع ضروری و اضطراری از آن استفاده کرد؛ بتوان در صورت وقوع تجاوز، از اشغال قسمت اعظم حوزة نفتی خلیج فارس توسط قوای نظامی روسیه شوروی، جلوگیری کرد. معاون وزارت دفاع امریکا فکر ایجاد یک سازمان دفاعی را در منطقه از نوع سازمان اتحادیة آتلانتیک شمالی، نامناسب دانست و اضافه کرد که سازمان منحلة پیمان مرکزی[٢] نیز هیچ وقت به جایی نینجامید. وی معتقد بود که همکاری های دو جانبه با کشور هایی نظیر عربستان سعودی و کویت مرجح است.

وی امیدوار است که از مذاکراتی که در زمینة فراهم ساختن تسهیلات سوخت گیری قوای امریکا با کنیا و عمان و سومالی جریان دارد، نتایج مطلوب حاصل خواهد شد. وی

[١] مأخذ ١، ص ٣، استکهلم - آسوشیتدپرس، ١٣/١/١٣٥٩.

[٢] منظور، پیمان سنتو مرکب از امریکا، انگلیس و سه کشور ایران (رژیم شاه) ترکیه و پاکستان است که در نظر بود به صورت عامل محلی ناتو برضد شوروی، و برای منافع امریکا و انگلیس ایفای نقش کند. با وقوع انقلاب اسلامی در ایران، انحلال این پیمان، جزء نخستین اقدامات سیاست خارجی دولت موقت انقلاب بود.