به اصطلاح داغ سیاسی مبدل گردیده است. در چند ماه اخیر مطالبی نظیر این پیام - که بنا به گفتة حجت الاسلام حاج احمد خمینی نه دارای مهر و امضایی بوده و نه شماره - به طور مکرر و موسمی جای برجسته ای را در جراید و اخبار خبرگزاری های داخلی و خارجی اشغال می کند و با کمال تأسف، در کلیة موارد کاشف به عمل می آید که ارسال چنین پیام هایی مورد انکار قرار گرفته است. ...

ملت ما و جمهوری اسلامی، به بازارگرمی سیاسی و هو و جنجال دیپلماسی باب مذاق جهانیان غرب، نیازی ندارد. حقانیت ملت ایران در رابطه با امریکای متجاوز، امریکای تاراجگر، امریکای مدافع محمدرضاها، پینوشه ها، سادات ها و مزدورانی از این قماش، روشن تر از آن است که به سروصدایی از این نوع - که هرچندگاه به وسیلة دست هایی در کشور ما به راه می افتد - نیازی داشته باشد. ما بارها گفتیم و بازهم تکرار می کنیم که به اصطلاح اعتراف آقای کارتر به اشتباهات دولت امریکا در گذشته، هرگز امپریالیزم امریکا را در محکمة افکار عمومی ملت ایران تبرئه نخواهد کرد و ملت ایران محال است که با امپریالیزم امریکا کنار بیاید. این واقعیت را هم امریکا و هم برخی از آقایان لیبرال و سازشکار که گاه و بیگاه از مغازله و چشمک زدن به اربابان امریکایی خود ابا ندارند، باید برای همیشه به خاطر داشته باشند.

از این گذشته اگر نظری کوتاه به مضمون این پیام که به نام کارتر، آن هم به وسیلة کاردار سفارت سوئیس تسلیم مقامات وزارتخانة کشور ما شده، بیفکنیم، خواهیم دید که هیچ وجه مشترکی بین مضمون این پیام و گفته ها و اعمال و کردار مقامات رسمی امریکا وجود ندارد. امریکا بیش از ٣٠ سال از حکومت خونریز شاه مخلوع با تمام نیرو دفاع کرد و از او در کشتار مردم بی گناه ایران حمایت نمود. امریکا بیش از ٣٠ سال هستی ملت ایران را غارت کرد و به رویش نیاورد، و دولت امریکا ده ها ناو جنگی، هزارها تفنگدار دریایی و ناوهای موشک انداز و غیره را در حوالی کشور ما متمرکز کرده است. این ها گوشه ای از اعمال دولت امریکا در گذشته و حال است.

به فرض - با در نظر گرفتن این که فرض محال، محال نیست - این نامه و آن پیام از خود کارتر که اکنون در آستانه انتخابات با انواع مشکلات درگیر است، باشد، چه سودی برای ملت ایران دارد و کدام یک از دردهای ملت را دوا خواهد کرد و جز اغواگری و عوام فریبی و رد گم کردن، چه مفهوم دیگری می تواند داشته باشد. (... نامفهوم ...) امپریالیزم امریکا غارتگری و به خاک و خون کشیدن اقوام و ملت ها، برای حفظ منافع تاراجگرانه راکفلرها است. از این غارتگران و گانگسترهای حرفه ای بین المللی، چه انتظار اعتراف به اشتباهات گذشته بوده؟

چه کسی می داند که چه بسا ممکن است محافل معینی چه در خارج و چه در داخل،