جاسوسخانه را ترک خواهند کرد. وی دربارة محل نگهداری گروگان ها گفت: این مسئله برای اتخاذ تصمیم قطعی، در جلسة امشب شورای انقلاب مطرح خواهد شد؛ امّا به نظر می رسد که ترجیح داده شود که از گروگان ها در همان جاسوسخانه، تحت نظارت دولت نگهداری شود.

در عمل مباحث و اقدامات مربوط به تحویل گروگان های امریکایی به دولت و شورای انقلاب چند روز دیگر هم به طور گسترده ای ادامه یافت، امّا به نتیجه ای نرسید. در ایران برخی مقامات و محافل از جمله رئیس جمهوری و وزیر امورخارجه، با ابراز نوعی خوش بینی مسئله را دنبال می کردند ولی اکثر عناصر حاکمیت نظام، در این باره با احتیاط بیش تری برخورد می کردند و نشان می دادند که منتظر پاسخ صریح و رسمی امریکا به خواسته و شرط ایران هستند. در امریکا نیز همچنان وضع سابق ادامه یافت و دولت امریکا حاضر به تصریح در پذیرش رسمی شرایط ایران نگردید.

بعدازظهر روز ١٧ فروردین (٦ آوریل) در تهران مراسم عیدپاک برای گروگان های امریکایی برگزار شد. این مراسم با حضور سه کشیش امریکایی - که روز گذشته به دعوت دانشجویان مسلمان پیرو خط امام به ایران آمده بودند - و اسقف کاپوچی و دو کشیش ایرانی انجام شد. گروگان ها در گروه های جداگانه با کشیشان ملاقات کردند و کشیشان مراسم عیدپاک را برای آنها انجام دادند. اسقف کاپوچی نیز در این مراسم نامه های خانواده ها و بستگان گروگان ها را به آنان تسلیم کرد. در همین حال، در این شب باز هم موضوع اصلی جلسه شورای انقلاب مسئله انتقال گروگان ها به دولت بود. حسن حبیبی سخنگوی شورای انقلاب در پایان این جلسه گفت: «تصمیم گرفته شد که نظر امام را در این مورد بدانیم. بر اساس تصمیم و نظر امام تصمیم نهایی اعلام خواهد شد.» وی در پایان خاطرنشان کرد: «فردا در ملاقات با امام، مطالب با ایشان در میان گذاشته خواهد شد.» این جلسه با شرکت ابوالحسن بنی صدر تشکیل شده بود. در امریکا نیز مقامات رسمی امریکایی گفتند دولت این کشور در مقابله با شکست تلاش ها درباره انتقال گروگان های امریکایی به دولت ایران، ممکن است ظرف ٢٤ ساعت تصمیم به اعمال یک سری مجازات های اقتصادی جدید بر ضد ایران بگیرد. این مقامات افزودند اگر شانس فوری برای ایجاد اوضاعی بهتر در ایران به وجود نیاید، اقدامات اولیه در این راه را روز دوشنبه (١٨/١/٥٩) پرزیدنت کارتر انجام خواهد داد.

به این ترتیب همه چیز به روز دوشنبه هفتم آوریل (هجدهم فروردین) موکول شد. کارتر حاضر نشده بود تعهدی را رسماً اعلام کند که تا تعیین تکلیف گروگان ها در اولین مجلس ایران به اقدامی دست نزند و در عوض گروگان ها رسماً تحویل دولت ایران بشوند. واضح است که انتقال گروگان ها به دولت به معنای تضمین سلامت و آزادی قطعی آنان بود، لیکن در صورتی که این را مجلس ایران عملی می کرد، یک معنای آن این بود که ملت ایران تصمیم گرفته است خود از طریق نمایندگانش سرنوشت گروگان ها را تعیین کند. امّا کارتر می خواست