روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٣٣٠ - روزشمار جنگ یکشنبه ١٠ فروردین ١٣٥٩١٣ جمادی الاولی ١٤٠٠ ٣٠ مارس ١٩٨٠

پرداخت. در این گزارش آمده است: «نوشتن اسامی کاندیداهای مجاهدین خلق در ورقة رأی افراد بی سواد، بدون اجازه و رضایت و اطلاع آنها، و انداختن اوراق پر شده به صندوق و تحریک نمایندة فرمانداری، دخالت مستقیم در شمارش آرا و علامت زدن های غیرعادلانه، از جمله تخلفات خانم حریری مطلق می باشد. اعضای حوزه های اخذ رأی شماره های ١٦٢٨ و ١٦٢٩، طی یک نامة مشروح و مفصل، سوء استفاده ها و تخلفات شهلا حریری مطلق را - که ناظر انتخاباتی حوزه از طرف وزارت کشور بوده است - برشمرده اند.»

در ادامه، اعضای حوزه های مزبور، جزئیات تخلفات ذکر شده را با ارائه ادلّه و شواهدی شرح داده اند و سپس افزوده اند: «صورت جلسة کلیة مطالب فوق، نزد ... در انجمن نظارت بر انتخابات موجود است. این مختصری بود از وقایع و حقایقی که در حوزه های شمارة ١٦٢٨ و ١٦٢٩ اتفاق افتاده بود و ما به خاطر این که نشریة مجاهد حقیقت را معکوس جلوه داده، خود را مکلف به بیان حقایق دانستیم تا سیه روی شود هرکه در او غش باشد، و اینک از نشریة مجاهد چند سؤال داریم: ١. در تیتر روزنامة مجاهد لفظ شکنجه به کار برده شده است، در حالی که هیچ گونه توضیحی در متن نداده اند. ٢. چرا نشریة مجاهد به هیچ وجه به طرف مقابل مراجعه ننموده، نظرات مقابل را نشنیده است. آیا این است قضاوت اسلامی؟ ٣. آقای رجوی می گوید: برای خود من مطلب این است که مبارزه دقیقاً یک مبارزة مرگ و زندگی است؛ باید تحمل کرد. این تحمل خیلی دردناک است؛ ولی باید این را تحمل کرد. در ازایش مردم هر دو کفه را با هم مقایسه می کنند، و در جایی دیگر آقای رجوی می گوید: جریان های ضدخلقی نه شرف، نه هیچ حرمتی، حالی شان نیست؛ نه دین دارند؛ نه اخلاق دارند، هیچ ندارند و همین ها مردم را گوسفندوار دنبال خودشان کشانده اند. (مجاهد، شمارة ٢٨، ص١٤، ستون ٣ و ٤ و ٥) این ضد و نقیض گویی آقای رجوی را چگونه توجیه می کنید؟»

در آخر آمده است: «با توجه به مراتب فوق و به دلیل وجود شواهد و مدارک کلیة مطالب فوق، حاضر به هرگونه مباحثه و مناظره در هرکجا و در هر زمان می باشیم. امیدواریم که نشریة مجاهد "حداقل شرافت قلم و روزنامه نگاری" خودشان را با چاپ این حقایق نشان دهند.»[١]

١٧٤

نخستین سالگرد رسمیت یافتن نظام جمهوری اسلامی در ایران که روز جمهوری اسلامی خوانده می شود، نزدیک است. در آستانة این روز، شخصیت ها، احزاب، گروه ها و سازمان های مختلف دربارة بزرگداشت یا شرکت در مراسم آن بیانیه می دهند و ضمن آن به اعلام مواضع می پردازند. از این موارد، برای نمونه از چند گروه مختلف مذهبی و غیرمذهبی در این جا یاد می شود که هر کدام با تأکید بر مشی و ایدئولوژی خویش، به گرامیداشت این روز پرداخته اند.

[١] مأخذ ٢٤، ص ١٢.