این پیام نمودار قدم مثبتی است؛ گرچه اثر این پیام تا اندازه ای تقلیل یافته است. وزیر خارجة ایران از این پیام حسن استقبال را کرد و گفت به عقیدة او تشکیل کمیسیون مشترکی با شرکت ایران و امریکا یعنی آنچه پیام مزبور با آن موافقت کرده است، بسیار ضروری است.»

در سطح جناح بندی ها و گروه ها و تشکل های سیاسی داخلی ایران، وجه غالب اعلام مواضع ضد امریکایی و حمایت از افشاگری و سازش ناپذیری امام خمینی است که با سرزنش تلویحی یا آشکار دیگر دولتمردان همراه است. کارتر، به دلیل توطئه گری و دولتمردان ایران به جز امام خمینی به علت انواع صفات منفی سرزنش می شوند. در این میان سازمان مجاهدین خلق شدیدترین مواضع ضدامریکایی را اتخاذ و اعلام آن را با حمایت مؤکدی از امام خمینی همراه کرد.

در حاشیه مطالب مربوط به پیام مزبور و در تفسیر و تحلیل برخی پیام ها که از طرف متحدان امریکا برای رئیس جمهور و وزیرخارجه ایران می رسد، اظهار امیدواری به تشکیل یک کمیسیون تحقیق از جمله با پیگیری "شون مک براید" ایرلندی در رسانه های خارجی قابل توجه است. نکته مهم دیگر توجه رسانه ها به موضع آشتی جویانه کارتر در نامه است که البته به تحویل دادن گروگان ها به دولت ایران و خارج شدن آنها از اختیار دانشجویان منوط گردیده است.

در این میان افکار عمومی در داخل امریکا به گونه ای است که دولت و رئیس جمهور امریکا ناچارند تا حصول نتیجه ای قطعی در ماجرای گروگان ها، نوعی تحرک ضد ایرانی را مرتباً برای مردم به نمایش بگذارند و در این مسیر به برخی تدابیر حاشیه ای نیز متوسل می شوند؛ از جمله دیوان عالی امریکا از اجازه تمدید اقامت به گروهی از دانشجویان ایرانی خودداری کرد. در ایران، امّا وضع افکار عمومی به گونه ای است که بدون پرداختن به اصل صحت و سقم ماجرا، اساساً نفس ارتباط و هر گونه حرکت مسالمت آمیز به شدت رد و نفی می شود؛ اگرچه با ضعف مواضع امریکا و برتری ایران همراه باشد. علت عمده این نوع موضع گیری گروه ها و جریان های سیاسی، استفاده از این فضا برای ارتقاء پشتوانه عمومی است؛ از این رو طوری رفتار می کنند که تأکید می شود فقط طالب تشدید فضای دشمنی هستند. البته برای دفاع از این مواضع، از شواهد فراوان تاریخی و غیرتاریخی موجود - که مورد توجه افکار عمومی است - استفاده می کنند. کم و کیف اعلام مواضع سازمان مجاهدین خلق نمونه ای قابل ذکر از این گونه برخوردها است. به عبارت دیگر می توان گفت: در داخل ایران در ذهن بیش تر نخبگان و در افکار عمومی فضای حاد رادیکال حاکمیت تمام دارد و در این ماجرا به چیزی جز پیروزی چشمگیر ایران و تسلیم آشکار امریکا در این مبارزه رضایت داده نمی شود.

با نزدیک شدن روز ١٢ فروردین، سالروز رسمیتِ حقوقی نظام جمهوری اسلامی، مسئله تعیین تکلیف گروگان های امریکایی از مهم ترین موضوعات نظام است که با این روز گره خورده است. پیش بینی می شد که یکی از مطالب مهم سخنرانی رئیس جمهوری در این روز