جمله: هنری کیسینجر وزیر خارجة سابق امریکا تأکید کرد که تنها راه برای آزاد کردن گروگان های امریکایی در تهران، برخورد میان امریکا و ایران است و غیر از این چارة دیگری نیست. کیسینجر خاطرنشان کرد که خطر این برخورد برای جان گروگان ها بیش تر از خطرهایی نیست که در حال حاضر هر روز برای آنان در شرف وقوع است. کیسینجر سیاست کارتر برای آزادی گروگان ها را یک سیاست غلط، بی هدف و نامشخص خواند. در همین زمان رادیو امریکا سخنان یک سخنگوی کاخ سفید را پخش کرد که گفت: دولت امریکا با صبر و حوصله و تفاهم نسبت به مشکلات سیاسی ایران عمل کرده است ولی هر روز که می گذرد مسئولیت رهبران ایران در نگهداری غیرقانونی گروگان ها شدیدتر می شود.

از سوی دیگر، رادیو مسکو خبر داد سه گروگان سابق امریکایی که موفق شدند در ماه ژانویه با استفاده از گذرنامه های جعلی از ایران فرار کنند، به دادگاه فدرال در امریکا مراجعه و اقامه دعوی کردند که دولت ایران ١١٠ میلیون دلار بابت جبران خسارات وارد شده به آنها بپردازد. در صورت قبول این دادخواست در دادگاه امریکا، وزارت دارایی امریکا می تواند اجازه دهد که این مبلغ از وجوه ایران پرداخت شود؛ وجوهی که برخلاف قانون در بانک های امریکایی بلوکه شده است.

در ساعات آخر روز بعد (٩/١/١٣٥٩) یک "افشاگری" از سوی ایران به ابتکار شخص امام خمینی، به مثابه یک انفجار خبری، به کلی اوضاع موجود و مباحث پیرامون آن را عوض کرد. شب هنگام خبری از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد که بلافاصله خبرگزاری های بزرگ جهان آن را با قید "فوری فوری" به سراسر جهان مخابره کردند. این خبر را دفتر امام برای پخش در اختیار قرار داده بود. خبر این بود که جیمی کارتر رئیس جمهوری امریکا به وسیلة سفارت سوئیس پیامی برای امام خمینی فرستاده است که مطابق نظر امام و بنا به دستور ایشان، پیام منتشر می شود. در این پیام نسبتاً مفصل، کارتر اعلام کرده بود که صلح جهانی نیازمند روابط جدید بین دولت ها و به خصوص نیازمند حاکمیت ملل و حق مردم و اثر بر سرنوشت خویش است. کارتر به هم نوایی خود با امام خمینی و رئیس جمهوری ایران (بنی صدر) در این موضوع تأکید کرده بود. کارتر همچنین با این عبارت که: «مزیت بزرگ دمکراسی امریکایی این است که همیشه توانسته است اشتباهات خود را شناسایی نموده و یا آن را محکوم کند.» موافقت خود را با تشکیل یک کمیسیون تحقیق که بتواند حل بحران موجود بین دو ملت را امکان پذیر سازد، اعلام و به اهتمام جدی خود به تأمین رضایت مردم ایران و حل مسالمت آمیز اختلاف کنونی بین دو حکومت تصریح کرده بود. وی با توضیحاتی دربارة بیماری شاه، سفر وی به پاناما و مصر را امری شخصی و بدون ارتباط با برنامه ریزی و هدایت امریکا اعلام و یادآوری کرده بود که با ورود وی به امریکا و معالجة وی به دست پزشکان امریکایی، مخالفت کرده است. نامة کارتر با این عبارت تمام شد: «اجازه می خواهم جسارتاً اعلام دارم که به نظر من،