در این بررسی آمده است: «پیام امام در آستانة دومین بهار آزادی مردم ایران، بیانگر آن است که انقلاب ایران مشکلات عظیمی پیش روی خویش دارد و این مشکلات چنان است که بسیاری از آنها نه طبیعی و غیرقابل اجتناب، بلکه محصول مستقیم سیاست نادرست مسئولین امر و نتیجة طبیعی عدم توجه آنها به وظایف خویش است. ... عوامل امپریالیسم امریکا که همه جا از جمله در دولت موقت مهندس بازرگان لانه کرده بودند، با همراهی نیروهای لیبرال تمامی کوشش خویش را به کار بستند تا از حل انقلابی معضلات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی کشورمان، به سود زحمتکشان و در جهت قطع وابستگی های اسارت بار به امپریالیسم، به ویژه امپریالیسم امریکا، ممانعت کنند و از قاطعیت انقلاب در مقابل توطئه های ضدانقلاب بکاهند؛ از سرمایه داران بزرگ غارتگر در مقابل کارگران، از فئودال ها و زمین داران بزرگ در مقابل دهقانان و از مستکبرین در مقابل مستضعفین و خواست های بجا و منطقی آنان، دفاع کنند. درست بر اثر تلاش شوم و ضدانقلابی همین نیروها است که در پیام رهبر انقلاب ایران، یک سال و اندی پس از انقلاب، نگرانی سایه می اندازد. از وظایف انجام نشده و طرح های متوقف شده سخن می رود و از مسخ بنیاد مستضعفین و تبدیل آن به بنیاد مستکبرین یاد می شود.»

حزب توده در ادامة این بررسی، تحت عنوان "پیام امام و وظایف دولت" بخشی از مشکلات و طرح های انجام نشده را برشمرده است؛ ابتدا اوضاع فعلی انقلاب را که به صدور پیام امام منجر شده است تشریح می کند و می آورد: «پیام امام خمینی در موقعیت حساسی از سیر انقلاب بزرگ ایران، خطاب به مردم مطرح می شود. این موقعیت حساس عبارت است از: تلاش همه جانبه و دیوانه وار امپریالیسم جهانی به سرکردگی امپریالیسم جنایتکار، امریکا، برای خفه کردن انقلاب ایران، و فعالیت شدید و مخرب ضدانقلاب داخلی، عمّال سیا، ساواک، موساد، سرمایه داران وابسته و فئودال ها علیه اهداف استقلال طلبانه، آزادی خواهانه و خلقی انقلاب ایران. ... درست در چنین شرایط حادی است که پیام هشدارآمیز امام خمینی، خطر را در عمق صفوف انقلاب، در ضعف شدید پشت جبهه و عقبگاه انقلاب ایران می نمایاند و از دهان میلیون ها دهقان زحمتکش، از قلب میلیون ها کارگر رنجیده و از مغز میلیون ها کوخ نشین... فریاد بر می آورد. ... ندای اعتراض امام، ندای اعتراض میلیون ها مردم زحمتکش کشور ما است؛ یادآوری خطر در درون جبهة انقلاب و در مبارزة خطیر آینده است.»

این حزب سپس با تعریف و ترویج مواضع خود، به بخشی از مشکلات و راه حل های آن می پردازد: «تمامی نیروهای مترقی و انقلابی، پیش از همة آنها و بیش از همة آنها حزب تودة ایران، از همان دمیدن طلیعة پیروزی گفتند و تکرار و تأکید کردند که از جملة