بنی صدر تقریباً تنها جنگنده است. ملاها آن گونه که باب میلشان است به دستورهای او عمل می کنند و او نمی تواند روی یک سازمان که از وی تبعیت کند، حساب نماید. بنی صدر دستور تشکیل یک کمیسیون بررسی اتهامات را در زمینة سوء استفاده در امر رأی گیری، داده است. وی گفت اگر به ما ثابت شود که تقلبات در انتخابات زیاد بوده است، این انتخابات را غیرقانونی اعلام خواهیم کرد. این امر مطمئناً برای طرفداران گروه هایی که انتخاب نشدند و راهی نداشتند، بسیار خوب بود؛ به خصوص برای خود پرزیدنت بنی صدر که مایل بود بدون مردان خدا [آیت الله ها]، در مورد گروگان ها با امریکا وارد عمل شود.

... مشکل عمدة بنی صدر این است که بتواند مردم کشورش را از رؤیای انقلاب اسلامی بیرون آورد و آنها را به سوی واقعیات اقتصادی پیش ببرد و این خود به اندازة کافی مشکل است. بنی صدر که خود، تحصیلات اقتصادی دارد، نباید انتظار کمکی داشته باشد؛ بلکه برعکس، از زمانی که آیت الله در پنجشنبة گذشته (٢٩/١٢/١٣٥٨) انتخابات را غیرقابل تغییر خواند، دستة ملاها احتمالاً به خود زحمت خواهند داد که رئیس جمهوری را فاقد قدرت کنند.»[١]

٤٨

بحث دربارة ماهیت گروگان گیران، همچنان در بین رسانه های خارجی ادامه دارد. هر رسانه ای سعی دارد نظریة خود را درخصوص وابستگی گروگان گیران اثبات کند. در این میان، "نیوزویک" چاپ اروپا مقاله ای با عنوان "دانشجویان کیستند"؟ درج کرده که در آن آمده است:

«دانشجویان مسلمانی که سفارت امریکا در تهران را در اشغال خود دارند، کیستند؟ هفتة گذشته پرزیدنت ابوالحسن بنی صدر تلویحاً گفت که آنان آلت دست شوروی هستند. صادق قطب زاده وزیر امور خارجه نیز به خبرنگار نیوزویک گفت: "احتمال دارد که عناصر کمونیست افراطی، آنان را به بازی گرفته باشند." تعدادی مارکسیست در داخل سفارت هستند. با این حال اکثر دانشجویان، ناسیونالیست های افراطی مسلمان هستند. این افراد مانند خود ایران به جناح های مختلف و مراکز قدرت متعدد تقسیم شده اند. افراطیون مؤکّداً از افشای این که کیستند، خودداری می ورزند؛ لیکن اغلب آنان از طبقة متوسط هستند؛ ولی دست کم با ثبت نام در دانشگاه تهران و گرفتن چند واحد درسی در رشته هایی که معمولاً مهندسی یا علوم است، از نظر فنی دانشجویان واقعی به شمار می آیند.

در روزهای آغاز بحران، حدود چهار صد دانشجو سفارت را اشغال کردند؛ هرچند هفتة گذشته، نیمی از آنان به مرخصی رفته بودند. این افراد به هشت "شورای کمکی" تقسیم شده اند که عبارتند از: روابط عمومی، اطلاعات، اسناد و مدارک، امنیت، عملیات، تدارکات،

[١] وزارت ارشاد ملی، نشریة "خلاصه بررسی مطبوعات خارجی"، ٩/١/١٣٥٩، ص ١٥، به نقل از اشپیگل چاپ آلمان (هامبورگ).