انتخابات مجلس از مسائل مهم امروز ایران است که در داخل و خارج کشور مرتباً دربارة آن صحبت می شود. در مرحلة اوّل این انتخابات، بیش تر، کاندیداهای مرتبط با شخصیت ها و جریان معروف به خط امام پیروز شده اند و مرحلة دوم آن نیز در پیش است.

امروز عصر هم، رئیس جمهور در مصاحبه ای اختصاصی با خبرگزاری پارس، در این باره به گفت وگو پرداخت. بنی صدر گفت: مسلم این است که مردم باید کسی را انتخاب کنند که فکر می کنند او می تواند در یک مجلس هماهنگ با رئیس جمهور کار کند. هرکس را که دلشان خواست می توانند انتخاب کنند؛ بنابراین نه نماز جمعه جای معرفی داوطلب است و نه گروهی حق دارد که نظر خود را از راه تحصن و غیره به دیگران تحمیل کند. من تا آن جا که بتوانم، زیر بار مجلس تقلبی نخواهم رفت؛ بنابراین هرکجا که انتخاباتش نادرست انجام گرفته باشد، باطل خواهد شد تا اصل مجلس خراب نشود، و در جاهایی که تقلب شده است به آنها رسیدگی خواهد شد[١]

در محافل خارج از کشور غالباً، از موضع حمایت از بنی صدر، این مسئله را به جناح بندی کنونی و سپس به موضوع گروگان های امریکایی و آیند ة آن می کشانند. از میان نظرها و سخنان این محافل، بخش هایی از مطالب امروز دو نشریة مشهور اروپایی ذکر می شود. یکی از این نشریه ها "نوول آبسرواتور" چاپ فرانسه است. در مقالة این نشریه آمده است:

«آیا خمینی می خواهد از بنی صدر یک رئیس جمهوری بدون قدرت بسازد؟ به دنبال ناراحتی های قلبی که او را مجبور به بستری شدن کرد، آیت الله نسبتاً از صحنه سیاست به دور ماند. البته چندان هم از سیاست جدا نبود، چون درست یک روز پیش از انتخابات ریاست جمهوری، با سفارش های خود در مورد "وحدت قبل از هر چیز" اوضاع را به نفع بنی صدر تمام کرد. امروز نیز دقیقاً به نظر می رسد که موضع گیری های امام قبل از انتخابات مجلس، در رأی گیری تأثیر بگذارد.

در واقع خمینی با مخالفت با درخواست رئیس جمهوری مبنی بر تحویل گروگان ها به شورای انقلاب و ملاقات اعضای کمیسیون سازمان ملل با آنها، بار تمام مسئولیت های تحمل ناپذیر دانشجویان مسلمان و حزب بهشتی را به دوش کشید. از طرف دیگر، امام با این عمل خود، این تصور را برای اینان به وجود آورد که بنی صدر به امریکایی ها بسیار نزدیک است. پس از آن نیز چون این ضربة غیرمنتظره، کافی نبود، آیت الله دوباره از سکوت خارج شد و سفارش کرد که "نه به راست رأی دهید نه به چپ یعنی نه شرق و نه غرب". منظور خمینی از جناح راست، لیبرال های غرب زده ای است که رؤیای دمکراسی انگلیسی یا فرانسوی را در سر می پرورانند. جناح چپ نیز شامل گروه های مارکسیست چون فداییان و حزب توده (طرفداران شوروی) و همچنین مجاهدین می شود ... خمینی با انتقادهای خود

[١] روزنامه جمهوری اسلامی، ٦/١/١٣٥٩، ص ٤.