٤. دانشگاه را جدای از جامعه نمی دانیم و مسلماً بافت و ساختمان آن باید همان بافت و ساخت جامعه باشد و بر این اساس، جامعة اسلامی نیاز به دانشگاه اسلامی دارد که هم اکنون چنین نیست. مسلماً دانشگاه اسلامی انسان می سازد و نه وسیله، و این بزرگ ترین نگرانی امریکا است.

و اینک چند تذکر به برادران و خواهران دانشجوی مسلمان و مبارزمان در دانشگاه ها را ضروری می دانیم:

١. مطابق تأکید امام و دستورالعمل شورای انقلاب، دانشگاه هایی را که تحت کنترل دارند، به مقامات صالحه تحویل داده و با همکاری در صحنة دانشگاه به نظارت مستمر بپردازند.

٢. با هوشیاری اسلامی و مراقبت انقلابی، حفاظت اموال عمومی موجود در دانشگاه را به دقت به عهده گرفته و از هرگونه نقل و انتقالات بیت المال مسلمین به شدّت جلوگیری شود.

٣. از هرگونه درگیری و ایجاد جوّ تشنّج جلوگیری نموده و چنانچه گروهی قصد اخلال و درگیری را داشتند، آنها را به مقامات مسئول و ملّت شریف معرفی نموده تا آنها خود تصمیم بگیرند.

٤. دانشگاه اسلامی محل برخورد آزاد آرا و افکار مختلف است؛ لذا هیچ کس را به جرم عقیدة مخالف نباید تحت فشار قرار داد؛ امّا توطئه و خیانت به هر صورت و ترتیبی محکوم بوده و باید از آن جلوگیری شود.

٥. با توقف نظام فعلی دانشگاهی، نیروی فعّال دانشجویان مسلمان از اسارت سیستم امریکایی رها گشته و فرصت می یابند تا در جهادی عظیم علیه شیطان بزرگ، در همة ابعاد سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و نظامی شرکت جویند.

در خاتمه از ملّت شریف ایران که در این انقلاب بزرگ فرهنگی، ما را یاری نموده، تشکر کرده و امیدواریم که به یاری خدا و همّت امت مسلمان بتوانیم در این مهم پیروز گردیم.

پیش به سوی ایجاد دانشگاه های اسلامی.

سازمان های دانشجویان مسلمان دانشگاه ها و مدارس عالی کشور.»([١]

ضمیمة اول روزشمار ٣١/١/٥٩: بازتاب بحران بین ایران و امریکا و ایران و عراق در نشریات عربی

در بازتاب بحران بین ایران و امریکا و در کنار آن، تیرگی روابط ایران و عراق، نشریات عربی، متناسب با مواضع دولت های مربوط، به تحلیل و اظهار نظر می پردازند. در این جا به نمونه هایی متفاوت اشاره می شود.

روزنامة تشرین چاپ دمشق، در شمارة امروز خود حضور نیروهای نظامی امریکا در منطقة خاورمیانه و نیز تهدیدات و تضییقات امریکا بر ضد ایران و کشورهای عربی را شدیداً مورد انتقاد قرار داد. تشرین به امریکا هشدار داد که سیاست خطرناک و تجاوزکارانة این کشور بر ضد امنیت و صلح منطقة خاورمیانه، عواقب وخیمی را در پی خواهد داشت. به نظر نویسندة تشرین، بهانة امریکا مبنی بر حفاظت از چاه های نفت در منطقه، پنهان داشتن تهاجمی است که امریکا در تدارک آن است و هدف از این تهاجم، جبران زیان هایی است که امریکا از مخالفت کامل اعراب با قرارداد کمپ دیوید، متحمل شده است.[٢]

از سوی دیگر، روزنامة کویتی الرأی العام در شمارة امروز خود نوشت: «رهبران ایران با از دست دادن فرصت برای آزاد کردن گروگان های امریکایی، هم همسایگان خود را شگفت زده کردند و هم به دولت ایالات متحده فرصت دادند که موقعیت خود را در خلیج فارس تحکیم کند. ... آزادی گروگان ها در موعد مقرر می توانست هم ایران را از یک مواجهة غیرمنصفانه و حساب نشده نجات دهد و هم منطقة خلیج فارس را از عملیات امریکایی ها از جمله ایجاد پایگاه های نظامی، تجهیز ناوگان دریایی در منطقه و برقراری محیط و جوّ جنگی در خلیج، دور نگهدارد. ... مسئلة گروگان گیری از کلیة مقیاس های سیاسی حال و گذشته نیز فراتر رفته است؛ نه تنها ایالات متحده را قادر ساخت موقعیت خود را از نظر نظامی در منطقه خلیج مستحکم سازد، بلکه برای این کشور موقعیتی ایجاد کرد که تسلط خود را بر متحدان

[١] روزنامة جمهوری اسلامی، ٣١/١/١٣٥٩، ص١٠.

[٢] مأخذ ١٤١، ص ١٦.