دفاتر سیاسی دانش آموزی و دانشجویی مخالفیم، اما برای جلوگیری از آشوب و نفاق افکنی و برادرکشی در مدارس و دانشگاه ها، دفاتر کانون در مدارس را تعطیل می کنیم.[١]

٧٥٥

دو سازمان مجاهدین خلق و چریک های فدایی خلق که تاکنون رفتار و مواضع یکسان در قبال مسائل اخیر دانشگاه ها داشته اند، در پایان امروز، در برخورد با حوادث و سختی آن، به دو رفتار جداگانه کشیده شدند. سازمان مجاهدین خلق که در طول روز با انتشار چندین اعلامیه و نیز با انتشار گزارش های جهت دار، از گروه های سرسخت و درگیر در مسئلة اخیر محسوب می شد، شب هنگام با شروطی اعلام کرد دفاتر خود را تخلیه خواهد نمود؛ اما سازمان چریک ها همچنان تسلیم ناپذیر نشان داد و قضیه را به روزهای بعد کشاند. در این جا نمونه هایی از مواضع سازمان مجاهدین طی امروز تا شب هنگام، و سپس نمونه هایی از مواضع سازمان چریک های فدایی خلق ذکر می شود.

در اعلامیه ای که امروز با امضای انجمن دانشجویان مسلمان لندن منتشر و سپس در نشریة مجاهد درج شد، آمده است: «اکنون که مبارزات ضدامپریالیستی خلق قهرمان ما علیه امپریالیسم جهانی به سرکردگی شیطان بزرگ امریکا، در مرحلة بسیار حساس و بحرانی قرار گرفته، هرگونه حرکتی که باعث انحراف مبارزه گردد، در خدمت امپریالیسم امریکا می باشد. ... ارتجاع که با کوتاه نظری خاص خود، همواره از حرکت انقلابی می هراسد و مرگ خود را نزدیک تر می بیند، این بار برای درهم کوبیدن نیروهای انقلابی، انجمن های دانشجویی را هدف قرار داد. یورش به دفاتر دانشجویی و کتابخانة دانشجویان و ضرب و جرح بهترین فرزندان انقلاب، آبی است که به آسیاب خصم ریخته می شود و امریکای جنایتکار را در پیاده کردن طرح های ضدمردمی اش یاری می دهد. انجمن دانشجویان مسلمان لندن ضمن محکوم کردن این عمل ارتجاعی و انحصار طلبانه، خواستار ادامة فعالیت آزادانة دانشجویان می باشد.»[٢]

در سرمقالة شمارة امروز نشریة مجاهد که با عنوان "سرنوشت آزادی" درج شد، آمده است: «دانشگاه چه در سال های قبل از انقلاب و چه در جریان انقلاب و بعد از آن، پیوسته سنگر مقدم آزادی بوده است. لزومی ندارد که مبارزات خونین دانشگاه از ١٦ آذر تا ١٣ آبان و تا همین دیروز را که چماقداران در آن می زدند و می سوزاندند و می بردند را یادآور شویم. کما این که احتیاجی نیست بگوییم که قدرتمندان کنونی تا چه پایه قدرت خود را مرهون خون دانشجویان قهرمان ما هستند، و لابد کسی فراموش نکرده است که همة اقشار و نیروهای ضدشاه وقتی که هیچ پناهگاهی نبود، به دانشگاه رو می کردند؛ من جمله تحصن روحانیون در مسجد دانشگاه را در آخرین روزهای دوران شاه به یاد داریم. ... اکنون چه شد که دوباره دانشگاه ها "لانة فساد" نامیده می شوند؟ آیا فی الواقع چنان که ادعا می شود، هدف،

[١] "آذرخش نو" (ارگان کانون دانش آموزی ایران)، شماره ٧، ١/٢/١٣٥٩، ص ١١.

[٢] روزنامه "مجاهد" (نشریه "مجاهدین خلق ایران")، شماره ٤٩، ٦/٢/١٣٥٩، ص١٢.