بکوشید تا در مقابل اسلام و پیغمبر(ص)، این بزرگ ترین ناجی بشریت، روسفید باشید، و بدانید که همان نیرویی که پیغمبر(ص) را در نبرد با کفار تأیید کرد، مؤید شما است.»[١]

٧٣٠

به دلیل برخورد حساب شدة عراق در عرصة خبر و تبلیغات، هنوز موضوع شهادت آیت الله صدر و این که این خبر تا چه حد قطعی است، همچنان مورد بحث است؛ حتی در پیام امروز وزارت خارجة جمهوری اسلامی نیز با احتیاط و با عبارت "توطئة قتل" (نه شهادت قطعی) از آن یاد شده است. در این حال، روزنامة جمهوری اسلامی که از ابتدا بر قطعیت این شهادت پافشاری می کرد، امروز یکی از درشت ترین تیترهای صفحة اول خود را به نقل از نوة آیت الله خویی، به این عبارت اختصاص داد: "شهادت آیت الله صدر قطعی است." در این خبر آمده است:

«دیروز طی تماس تلفنی با نوة آیت الله العظمی خویی در دمشق، ایشان ضمن اظهار تأسف عمیق، شهادت حضرت آیت الله العظمی سید محمدباقر صدر را تأیید و قطعی تلقی کرد. ... نوة آیت الله خویی در پاسخ به این سؤال که روحیة مردم مسلمان عراق چگونه است، گفت: در واقع جوّ خفقان و سانسوری که بر عراق حاکم است، بسیار فوق العاده است. روزنامه ها و مجلات و رادیو و تلویزیون و غیره از وسایل تبلیغاتی، دربست در اختیار رژیم قرار دارد و پر از دروغ و تهمت و تحریف و توطئه می باشد. رژیم بعث پارازیت شدیدی روی موج رادیوهای فارسی و عربی ایران ایجاد می کند و به طور کلی، زمینه، تماماً آمادة انقلاب می باشد؛ به ویژه اگر توانستیم از فاجعة شهادت حضرت آیت الله العظمی صدر که در واقع بمبی شدید خواهد بود، بهره برداری درستی بکنیم؛ چرا که حضرت آیت الله العظمی صدر مقام رهبری را در عراق به عهده داشت.»[٢]

امروز همچنین سیدمحمود هاشمی] شاهرودی[ که روزنامة جمهوری اسلامی از وی با عنوان "حجت الاسلام سید محمود هاشمی، نمایندة تام الاختیار عالم مجاهد و فقیه شهید حضرت آیت اللّه العظمی سید محمد باقر صدر در ایران" یاد کرد، بیانیه ای در این باره صادر نمود که در آن آمده است:

به دنبال گزارش های متناقضی که در رابطه با شهادت نابغة بزرگ و مبارز نستوه، حضرت آیت الله العظمی سید محمد باقر صدر انتشار یافت، این جانب سعی تام مبذول داشت تا خبر یقینی به دست آورد؛ بدین منظور، افرادی موثق را به عراق فرستاده تا از منابع قطعی حقیقت خبر را به دست آورند. این افراد پس از مسافرت به عراق و تماس مستقیمی که با نزدیک ترین افراد خانوادة حضرت آیت الله صدر - که متصدی دفن آن شهید بزرگ بودند و از نزدیک، چهرة به خون نشستة آن شهید را دیدند - برقرار کردند و تفصیل حادثه را جویا شدند، به ایران بازگشته و به طور تفصیل و بدون هیچ ابهام، به طوری که جای هیچ گونه

[١] همان، ص ١٢.

[٢] مأخذ ٦، ص ٢.