اسلامی دانشگاه ها بوده اند. سردمداران این جریان ابتدا ١٠ نفر بودند و پس از چندی حدود ٢٠ نفر دیگر به جمع آنها اضافه می شود. اهداف این افراد ظاهراً اصلاح نظام آموزشی و تصفیه و پاکسازی محیط دانشگاه ها!! بود؛ ولی در اصل توطئه ای بود بر علیه دانشگاه ها. ... در طی برنامه ریزی و کار این گروه ٣٠ نفری، حدود ٥٠ نفر از انجمن های اسلامی شهرستان های مختلف به تهران می آیند و به ٣٠ نفر مزبور در ساختمان پشت سفارت ملحق می شوند و به ادامة برنامه ریزی مشغول می گردند. مشاهده می شود در حالی که به فرمودة امام خمینی، همة سلاح ها باید به سمت امپریالیسم امریکا نشانه رود، سلاح این افراد به سمت چه نهادهایی از این مملکت نشانه گیری شده است. در طول مدت طرح ریزی این برنامه، عناصر دیگری نیز به جمع این افراد اضافه گردید، تا این که تعداد این افراد به حدود ٢٠٠ نفر می رسد. این افراد حدود یک هفته است که در پی پیاده کردن این طرح سراسری می باشند.

در ادامه، بیانیه به توضیح طرح مزبور می پردازد و بیان می کند که هدف نهایی نیروهای مزبور، مهر و موم دانشگاه و اخراج نیروهای ترقی خواه دانشجویی از دانشگاه است، تا «وقتی به کلی از جامعه مطرود شدند، جولانگاهی برای انحصارطلبی هاشان در دانشگاه ها داشته باشند.[١]

مطلب دیگری که در شمارة امروز نشریة مجاهد به آن اشاره شده، گزارشی است از حوادث روز قبل دانشگاه علم و صنعت. در این گزارش که با عنوان "هجوم به دانشگاه علم و صنعت یا اولین گام های هرج و مرج در دانشگاه ها" درج شده، از جمله آمده است:

حدود ساعت ٨ صبح پنجشنبه ٢٨ فروردین، عده ای از دانشجویان منتسب به انجمن اسلامی به سمت درب ورودی دانشگاه هجوم می آورند و قصد بستن درب و مهر و موم کردن آن را می کنند. این عمل مورد اعتراض و عکس العمل خواهران و برادران انجمن دانشجویان مسلمان و عدة دیگری از دانشجویان و استادان و کارکنان مبارز قرار می گیرد و قاطعانه در مقابل این کار می ایستند؛ به طوری که آنها مجبور به عقب نشینی می شوند.

به دنبال این جریان، حدود ساعت ٩ عناصر مزبور که از هجوم اولیة خود بهره ای نگرفته بودند، متوسل به شیوه های دیگری می شوند و شروع به پخش اکاذیب در مورد دانشگاه بین مردم ناآگاه محلات اطراف می کنند. آنها همچنین کارگران سادة دانشگاه را نیز تحریک می کنند. به دنبال این تحریکات و سوء استفاده از احساسات پاک مذهبی مردم، ضمن هجوم به ساختمان خالی رئیس دانشگاه و شکستن شیشه ها - که یادآور روزهای شوم حملة گارد مزدور دانشگاه ها و رژیم محمدرضاشاهی بود - از پنجره وارد اتاق های رئیس شده و در داخل اتاق رئیس در صدد تشکیل ستادی در رابطه با اشغال دانشگاه (تحت عنوان به اصطلاح حفظ اسناد) برمی آیند. افراد ذکر شده با نصب بلندگو بر بالای ساختمان مسجد دانشگاه، جهت پوشش گذاشتن به کارهای خود از نوار قرآن و اشعار مذهبی نیز استفاده می کنند.

[١] روزنامه مجاهد (نشریه مجاهدین خلق ایران) شماره ٤٤، ٣٠/١/١٣٥٩، ص و ٢.