روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٠٩٩ - روزشمار جنگ پنجشنبه ٢٨ فروردین ١٣٥٩ ١ جمادی الثانی ١٤٠٠ ١٧ آوریل ١٩٨٠
٢. پاسگاه خسروی هم در همان ساعت با پاسگاه منذریة عراق درگیری داشته و با سلاح های خمپاره و آر.پی.جی٧ از طریق کشور مجاور به پاسگاه خسروی حمله نموده که پاسگاه خسروی ایران متعاقباً جواب حملات آنها را داده است و پاسگاه خسروی ایران هیچ گونه مجروحی نداشته، فقط ضلع جنوبی پاسگاه به وسیلة اصابت گلولة خمپاره خساراتی دیده است.
٣. پاسگاه تنگاب نو نیز در لیلة مورخة ٨/١/٥٩، با مهاجمین و همچنین پاسگاه مقابل (قلعه یهودی) درگیری داشته که آثار گلوله های آنها بر روی ساختمان پاسگاه مشاهده گردیده و این پاسگاه به علت نداشتن پرسنل به حد کافی، در مضیقه بوده که از طریق هنگ قصرشیرین دستورات لازم در مورد تقویت پاسگاه مورد بحث به فرمانده گروهان مربوطه داده شده.
٤. طبق اظهارات مسئول و افراد پاسگاه تنگاب نو، یک نفر افسر عراقی به اسم نعمت که چندی پیش به ایران پناهنده و خود را به سپاه پاسداران قصرشیرین معرفی می نماید، نامبرده با سپاه پاسداران همکاری داشته است. اخیراً به عراق گریخته و یک نفر پاسدار را نیز به همراه خود به عراق برده و چون نامبرده، کلیة نقاط را شناسایی نموده، امکان دارد که سرپرستی مهاجمین را افسر فوق به عهده داشته است. مراتب جهت اقدام بایسته اعلام می گردد. ر - س - ٠٥ - سرهنگ ستاد، کریمی»[١]
ضمیمة گزارش ٦٤٨: مصاحبه قاسملو درباره عزالدین حسینی، درگیری های کردستان، مجلس، سپاه، ارتش، هیئت نمایندگی خلق کُرد، تقسیم بودجه و اقتصاد کردستان
در وضعیتی که با ماجرای سنندج، بحران در کردستان مجدداً تهدیدکننده شده است و دور جدیدی از درگیری های گسترده، قابل پیش بینی است، اظهارات دکتر عبدالرحمان قاسملو دبیرکل حزب دمکرات کردستان ایران، درخور توجه است. این اظهارات، در واقع بخش دوم مصاحبه وی با کیهان است که امروز در این روزنامه درج شد. در این بخش مصاحبه، دیدگاه های نامبرده دربارة عزّالدین حسینی، درگیری های مسلحانه در کردستان، مجلس، سپاه، ارتش، هیئت نمایندگی خلق کُرد، و تقسیم بودجه و اقتصاد کردستان ذکر شده است. در این مصاحبه که ترکیبی از "مظلوم نمایی" و "اعترافات" و "توقعات" به چشم می خورد، از جمله آمده است:
س: «درتاریخ ٢٥/١٠/٥٨ آقای شیخ عزالدین حسینی شما را محکوم به خلع سلاح و غارت یک ستون از ارتش کردند (در میاندوآب و بوکان) و گفتند حزب دمکرات برتری گروهی خودشان را به خلق کُرد ترجیح می دهند. نظر شما چیست؟»
ج: «اگر کسی در این جا اصلاً به برتری گروهی فکر نکند، این حزب دمکرات می باشد. اولاً این حرف حرفی است ناصحیح؛ چون حزب دمکرات باخلق کُرد چنان به هم آمیخته که نمی شود از هم جدا کرد. شما نتایج انتخابات را نگاه کنید؛ ببینید در همین شهر مهاباد که حتی ما یک میتینگ هم برای انتخابات ندادیم، ٨٢ درصد مردم به حزب ما رأی دادند؛ در پیرانشهر ٩١ درصد، و آقای مصطفی هجری که عضو کمیتة مرکزی حزب ما هستند و کاندیدای نقده هم بودند که تُرک زبانند. یک چنین حزبی دیگر نمی شود گفت که گروه است. گروه، آنهایی هستند که ٥٠٠ رأی آوردند و همچنین ادعا داشتند که بوکان سنگر کومه له است و حتماً نمایندة کومه له انتخاب خواهد شد. من خودم در آن جا بودم و یک روز قبل از انتخابات، یکی از افراد بسیار جدی گروه کومه له می گفت کومه له آن جا بین ٥٥ درصد تا ٦٠ درصد آرا را خواهد آورد و واقعاً کاندیدی هم که داشتند یک طبیبی هست با شخصیت که سال های سال درآن جا فعالیت می کنند. کاندید ما با وجودی که اهل بوکان بود و یک ماه بیش تر نبود که به بوکان برگشته بود، ما ٥٧ درصد آرا را آوردیم و در دور اول هم انتخاب شدیم. ما اطمینان قاطع داریم که اگر در مریوان و سنندج هم انتخابات بشود، ما پیروز خواهیم شد. و این برنامه ای است که خود آقای عزالدین حسینی با خط خودشان نوشته اند و در تأیید کاندید کومه له در منطقة تکاب شاهین دژ با همة اینها نمایندة ما در آن جا ٢٠ هزار رأی آورد و نمایندة ایشان و کومه له هم با هم ٥ هزار.»
[١] سند شماره ٢٧٧٢٤٤ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از ٠٥ - ر٢، به ر- ر٣ - ٠٥ - ٢٨/١/١٣٥٩.