آن که آنها به جنگ شما بیایند." این برادر ضمن سخنانی، از این که باز هم این امریکا است که پیش قدم قطع رابطه با ما شده، اظهار تأسف کرده و گفته است ما خودمان خیلی وقت پیش باید چنین کاری می کردیم.

در اراک رژة جالب میلیشیای جوان این شهر، عناصر واپس گرا را به وحشت انداخته بود. ... استقبال مردم اراک از میلیشیا بی نظیر بود. در خیابان بازرگان، مردم به گردن یکی از فرماندهان میلیشیا دسته گل انداختند. این استقبال خشم واپس گرایان را فزون تر کرد و برخی عناصر معلو م الحال وقتی دیدند به هیچ وجه نمی توانند صفوف میلیشیا را به هم بریزند، در میدان دکتر شریعتی راه را بر آنها بسته و مانع حرکتشان شدند. میلیشیای اراک که خود برای راهپیمایی وحدت ضدامپریالیستی بیرون آمده بود، حاضر نشد با درگیرشدن با مهاجمین به خواست های تفرقه انگیز آنها دامن زند. این بود که با هوشیاری کامل رژه را که داشت به پایان محل نزدیک می شد قطع نمود.

علی رغم برخی از این تلاش های مأیوسانه، میلیشیا با رژة خود در کشور، بذر امید در دل خلق قهرمان ما پاشید تا او در صلابت و عزم راسخ این پویندگان راه خدا و خلق، چشم انداز هایی کامل و همه جانبه از اسارت امپریالیسم را هر چه زودتر و نزدیک تر ببیند.»[١]

در حالی که ارتش گذشته در حال بازسازی، و سپاه جدید انقلاب نیز در حال شکل گیری است، این گونه اعلام موجودیت و تبلیغ میلیشیا و نقشی که قرار است در آینده داشته باشد، آن هم بدون این که ارتباط آن با نهادهای مسلح رسمی و نیز ربط آ ن با بسیج و ارتش ٢٠ میلیونی مشخص شود، خود نمود نوع خاصی مقاومت سازمان در برابر حاکمیت نظام را تأکید می کند؛ مقاومتی که قرار است هرچه دیرتر و کم رنگ تر علنی شود تا فرصت لازم برای جذب نیروی لازم، برای برخورد حتمی آتی وجود داشته باشد. تا زمان آن برخورد، این اعلام حضور و مقاومت، با مقولاتی چون مبارزه با امریکا و حمایت از امام خمینی همراه است تا به این ترتیب، جذب نیروی مستمر و سپس مسئله دار کردن آنان را امکان پذیر کند. توجه به عکس های صفحة اول و چهارم این شمارة روزنامه و عبارات ذیل آن، تا حدی گویای همین امر است.

در عکس صفحة اول، رژه میلیشیا در قائم شهر نشان داده شده و ذیل آن نوشته شده است: «قائم شهر: ارتش خلقی به پا می کنیم؛ ایران را سراسر ویتنام می کنیم.» در عکس صفحة چهارم که مربوط به شیراز است، راهپیمایی با چفیه های فلسطینی و عکس امام خمینی نشان داده شده و ذیل آن نوشته شده است: «شیراز: تحریم اقتصادی دیگر اثر ندارد، از کار و کوشش ما کارتر خبر ندارد.»

روش جذب نیرو، حرکت با همراهی نظام و امام است ولی در عین حال حرکت با شروطی همراه می شود که هر روز مسئله هواداران را بیش تر کند تا روز درگیری موعود که فقط در آنها کینه باشد نسبت به امام و نظام و دیگر هیچ.

٤. جنبش مسلمانان مبارز

هفته نامة امت، ارگان گروه جنبش مسلمانان مبارز به رهبری دکتر پیمان، در شمارة امروز خود مقاله ای با عنوان " از اشغال لانة جاسوسی تا قطع رابطه با امریکا" درج کرد. در این مقاله، جنبش مسلمانان مبارز، طبق روال دائمی خود (انتقاد صریح و شدید از عناصر دولت موقت در حاکمیت کنونی و نیز انتقاد ملایم از جناح دیگر حکومت) ادامه می دهد و می نویسد:

کسانی که در طول ٩ ماه گذشته به فکر همه چیز بودند به جز مبارزه با امریکا و پایگاه های داخلی اش، و در برابر درخواست مصرانة مردم به قطع مناسبات با امریکا بی تفاوتی نشان می دادند و سخت سرگرم تقسیم غنایم و رقابت و ستیز بر سر قدرت بودند، اکنون شعارهای پرشور جوانان و مردم و رهنمودهای امام را تکرار می کردند؛ اگر چه در دل از این اقدام دانشجویان سخت دلخور بودند. افشای اسناد، مردم را با واقعیت زمامداران آشنا کرد؛ اما تحول بنیادی در مراکز قدرت رخ نداد. اعضای لیبرال دولت موقت به شورای انقلاب پیوستند و در حقیقت سر مردم شیره مالیدند. رقیبی ضربه خورده بود و

[١] همان، ص ١و٤.