إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٥٧٣

أو أنّه كان بملاحظة التّسامح في أدلّة المستحبّات، و كان عدم رفع اليد من دليل استحباب المطلق بعد مجي‌ء دليل المقيّد، و حمله على تأكّد استحبابه من التّسامح فيها(١).

الف: «غالبا» در مستحبّات، مراتب استحباب و محبوبيّت، متفاوت است به عبارت ديگر: در آن باب، استحباب و تأكّد استحباب، فراوان است به خلاف واجبات كه در آن‌ها چنان مسأله‌اى اصلا مطرح نيست يا اگر هم مطرح باشد، غلبه ندارد.

قوله: «فتأمّل» [١].

(١)- ب: براى بيان وجه دوّم به ذكر مقدّمه‌اى مى‌پردازيم: اگر روايت ضعيفى بر وجوب يا استحباب شى‌ء دلالت نمايد به كمك اخبار «من بلغ» [٢] مى‌توان گفت آن شى‌ء، مستحبّ است.

مثال: اگر خبر ضعيفى دلالت نمايد كه خواندن دو ركعت نماز در فلان شب، فلان مقدار ثواب دارد در اين صورت به كمك اخبار «من بلغ» مى‌گوئيم آن نماز، مستحبّ است‌ [٣].

سؤال: آيا اخبار مذكور، دالّ بر استحباب نفس آن نماز است يعنى همان‌طور كه صلات الليل، مستحبّ است آن دو ركعت نماز هم- بذاته- داراى استحباب مى‌باشد يا اين كه مفاد اخبار «من بلغ» اين است كه آن دو ركعت نماز به‌عنوان «محتمل الثّواب» و به‌

[١]... و قد يقال ان تفاوت الافراد بحسب مراتب المحبوبية فى الواجبات ايضا كثيرة فلا يتم هذا الوجه و اليه اشار بقوله «فتأمل» ر. ك: عناية الاصول ٢/ ٣٩٤.

[٢]مانند: عن هشام بن سالم عن ابى عبد اللّه عليه السّلام قال: من بلغه عن النبى صلّى اللّه عليه و آله شى‌ء من الثواب فعمله كان اجر ذلك له و ان كان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله لم يقله. ر. ك: وسائل الشيعة ج ١/ باب ١٨- از ابواب مقدمات عبادت ح ٣- ص ٦٠.

[٣]لازم به تذكر است كه اخبار «من بلغ» به هيچ وجه نمى‌تواند اثبات وجوب نمايد.