پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٤٧ - مراقب باشيد دشمن خطرناكى در راه است!

دوران آمادگى براى رسالت را مى‌گذراند، صداى فرشتگان را مى‌شنيد و نور عالم بالا را مشاهده مى‌كرد.

«ابن ابى الحديد» در شرح «نهج البلاغه» خود نقل مى‌كند كه در روايتى آمده است: آن سالى كه على عليه السّلام در آن تولّد يافت همان سالى است كه مقدمات رسالت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در آن سال شروع شد، صداى زمزمه (توحيد را از) سنگها و درختان مى‌شنيد، پرده‌ها از مقابل چشم او كنار رفت، نورهاى تازه و افراد تازه‌اى را مشاهده مى‌كرد (اشاره به فرشتگان است) ولى هنوز دستور خاصّى به آن حضرت داده نشده بود.

پيامبر آن سال را سال بركت شمرد و آن را به نام «سنة الخير و سنة البركة» ناميد و در آن شب ولادت على عليه السّلام وقتى كه قدرت الهى و كرامات بى‌سابقه پروردگار را مشاهده نمود چنين فرمود: «لقد ولد لنا اللّيلة مولود يفتح اللّه علينا به ابوابا كثيرة من النّعمة و الرّحمة، امشب فرزندى براى ما ديده به جهان گشود، كه خداوند به بركت او درهاى بسيارى از نعمت و رحمت را بر ما باز كرد.» [١] ديگر اين كه: «من سبقت در ايمان داشتم» (و سبقت الى الايمان).

امت اسلامى متّفقند كه از ميان زنان نخستين كسى كه ايمان آورد «خديجه كبرى» بود و در ميان دانشمندان اسلامى اعمّ از سنّى و شيعه مشهور و معروف اين است كه نخستين كسى كه از ميان مردان ايمان آورد على عليه السّلام بود، بلكه به گفته «ابن ابى الحديد» هيچكس از علماى اسلام در اين مسأله ترديد ندارد [٢].

با توجه به اين كه در شرح و تفسير خطبه ٧١ شواهد و قرائن لازم براى اين مسأله ذكر خواهد شد فعلا از آن صرفنظر مى‌كنيم.

و سومين دليل اين كه: «من پيشگام در هجرت بودم» (و الهجرة).

در اينجا اين سؤال پيش مى‌آيد كه چگونه امام پيشگام در هجرت بود، زيرا اگر

[١] شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد، جلد ٤، صفحه ١١٥ به بعد.

[٢] همان مدرك، صفحه ١٢٢.