پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٥ - خداوندا از رنج سفر به تو پناه مىبرم

أللّهمّ إنّي أعوذ بك من وعثاء السّفر و كآبة المنقلب و سوء المنظر في الأهل و المال و الولد، أللّهمّ أنت الصّاحب في السّفر، و أنت الخليفة في الأهل، و لا يجمعهما غيرك، لأنّ المستخلف لا يكون مستصحبا، و المستصحب لا يكون مستصحبا، و المستصحب لا يكون مستخلفا!

ترجمه‌

بار الها من از رنج و مشقّت اين سفر، و بازگشت پر اندوه از آن، و مواجه شدن با منظره ناخوشايند در خانواده و مال و فرزند، به تو پناه مى‌برم، خداوندا! تو در سفر همراه مايى، و نسبت به بازماندگان ما در وطن سرپرست و نگاهبانى، و جمع ميان اين دو را هيچ كس جز تو نمى‌تواند، زيرا آن كس كه سرپرست بازماندگان است، همسفر نتواند بود، و آن كس كه همسفر است جانشينى انسان را (در خانه و خانواده‌اش) نمى‌تواند بر عهده گيرد (آرى تنها تويى كه قادر بر هر دو هستى)!

شرح و تفسير

خداوندا از رنج سفر به تو پناه مى‌برم‌

! بى‌شك مردان خدا و اولياء اللّه در همه حال متوجه خدا بوده‌اند، ولى در مشكلات و حوادث مهم و پيچيده توجّه بيشترى به ذات پاك او داشته‌اند، و كار خود را در اين گونه موارد با دعا و توسل به ذات پاكش شروع مى‌كردند كه هم راهگشا بود، و هم مايه قوّت قلب و آرامش روح و اعتماد به نفس!