پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٣ - شرح و تفسير

و امّا در مورد دستور به زاد و توشه، تمام انبياى الهى بدون استثنا اين دستور را از سوى خدا با خود آوردند كه اى انسانها، راهى پر نشيب و فراز و پر خوف و خطر، در پيش داريد، راهى دراز و طولانى كه فاصله دنيا و آخرت را در بر مى‌گيرد و اين راه را، بى زاد و توشه، نمى‌توان طى كرد و زاد و توشه اين راه، چيزى جز تقوا و ايمان و عمل صالح نيست، «وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى‌»، و زاد و توشه برگيريد! به يقين، بهترين زاد و توشه، پرهيزكارى است. [١] آنچه در بازار قيامت خريدار دارد و مايه نجات و رستگارى است، همان قلب سليم و مملوّ از عشق و ايمان به خدا و نورانيت تقوا است: «يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ»، در آن روز كه مال و فرزندان سودى نمى‌بخشد، مگر كسى كه با قلب سليم (و خالى از هر گونه شرك) به پيشگاه خدا آيد. [٢] رهروان اين راه، به نقش و نگارهاى منزلگاههاى وسط راه نبايد دل خوش كنند و فريب زرق و برق اين كشتى را بخورند، بلكه بايد به سر منزل مقصود و ساحل نجات فكر كنند و ببينند در آنجا چه چيزى به كار مى‌آيد.

«الْمالُ وَ الْبَنُونَ زِينَةُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَواباً وَ خَيْرٌ أَمَلًا»، مال و فرزند زينت زندگى دنيا است و كارهاى نيكى كه باقى مى‌ماند، ثوابش نزد پروردگارت بهتر و اميد بخش‌تر است. [٣]» در دهمين و آخرين نكته، امام عليه السّلام بعد از بيدار ساختن پيروان خود و توجه دادن به موقف دنيا نسبت به آخرت و كارهاى مختلفى كه براى نجات ابدى بايد انجام گيرد به دو مانع خطرناك و هولناك بر سر راه سعادت انسان و مسير قرب الى اللّه، اشاره كرده، مى‌فرمايد:

«ترسناك‌ترين چيزى را كه بر شما از آن بيمناكم دو چيز است: هوا پرستى و آرزوهاى دراز، و إنّ أخوف ما أخاف عليكم اثنتان: اتّباع الهوى، و طول‌

[١] سوره بقره: آيه ١٩٧.

[٢] سوره شعراء، آيات ٨٨- ٨٩.

[٣] سوره كهف، آيه ٤٦.