پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢ - خطبه در يك نگاه
توصيه اغنيا به محبّت و مهربانى است.) مواهب پروردگار، مانند قطرههاى باران، از آسمان به زمين نازل مىشود و به هر كس سهمى زياد يا كم، (مطابق آنچه خداوند مقدّر فرموده) مىرسد. بنا بر اين هرگاه يكى از شما براى برادر خود برترىاى در همسر و فرزند و مال يا جسم و جان ببيند، نبايد نسبت به او موجب فتنه گردد (و سبب حسادت و كينه و عداوت و يا يأس و سوء ظن به پروردگار شود)، زيرا، هرگاه مسلمان به عمل زشتى كه از آشكار شدنش شرمنده مىشود و افراد پست، آن را وسيله هتك حرمتش قرار مىدهند، دست نيالايد، به مسابقه دهنده ماهرى مىماند كه منتظر است در همان دور نخست، پيروز شود و سود وافرى ببرد، بى آن كه زيانى ببيند. نيز، مسلمانى كه از خيانت به دور است، در انتظار يكى از دو خوبى از سوى خدا است: يا فرارسيدن دعوت الهى است (كه عمر او را به نيكنامى و حسن عاقبت پايان مىدهد) و در اين حال، آنچه را خداوند از پاداشهاى نيك فراهم ساخته، براى او بهتر است، و يا سرانجام، در همين دنيا، خداوند، روزى او را وسيع مىكند و صاحب همسر و فرزند (و مال فراوان) مىشود، در عين اين كه دين و شخصيت خود را حفظ كرده است، ولى (بدانيد فرق ميان اين دو، بسيار است).
مال و فرزندان، كشت و زراعت اين جهانند و عمل صالح و نيك، كشت آخرت است، اما گاهى خداوند، هر دو را براى گروهى جمع مىكند. (و آنان را از نعمتهاى دنيا و آخرت، هر دو، بهرهمند مىسازد).
خطبه در يك نگاه
در نخستين بخش از اين خطبه، امام، اشاره به تقسيم رزق و روزى در ميان مردم، بر اساس يك تدبير الهى كرده و سپس توصيه مىكند كه اگر كسى، بر ديگرى برترى داشت، نبايد مورد كينه و حسد قرار گيرد (و هرگاه، صاحب مال و ثروتى شد، نبايد مغرور گردد و دين و ايمان خود را فداى ثروت كند). و آن گاه مردم را به اخلاص در نيّت و پاكى عمل و پرهيز از هر گونه ريا و خودنمايى، دعوت مىكند.