پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٦ - ٢- زيان غير قابل جبران!

مى‌شود، يك دوران آمادگى و يك ميدان مسابقه و ديگر، تكرارى در آن نيست كه افراد غافل و بى‌خبر يا مقصّر كوتاه‌نگر، بعد از آگاهى از خسران عظيمى كه دامانشان را گرفته است، به فكر چاره و جبران ما فات بيفتند! به همين جهت، امام عليه السّلام در جمله‌هاى بالا فرمود: «و من قصّر في أيّام أمله قبل حضور أجله فقد خسر عمله و ضرّه أجله‌، هر كس در ايّام اميد و آرزو پيش از فرا رسيدن اجلش كوتاهى كند، خسران مى‌بيند و فرا رسيدن اجل، براى او زيانبار خواهد بود.» ندامت‌ها و پشيمانى‌ها، هرگز مشكلى را حل نمى‌كند و فرياد «رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ»- خدا را، اى فرشتگان الهى! مرا بازگردانيد تا اعمال صالحى را كه انجام نداده‌ام به جا آورم- با پاسخ‌ «كَلَّا» (هرگز چنين نيست)- روبرو خواهد شد. [١] و به گفته شاعر: