پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٩ - ٢- دفاع از وطن

«مَتى‌ نَصْرُ اللَّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ»، آيا گمان كرديد داخل بهشت مى‌شويد بى آن كه حوادثى همانند حوادث گذشتگان به شما برسد؟ همانا كه گرفتاريها و ناراحتيها به آنها رسيد و آن چنان ناراحت شدند كه پيامبر و افرادى كه ايمان آورده بودند، گفتند: «پس يارى خدا كى فرا مى‌رسد؟» آگاه باشيد كه يارى خدا نزديك است.» مطالعه تاريخ جنگهاى اسلامى، مانند بدر و احد و احزاب و تبوك و حنين نيز اين حقيقت را آشكار مى‌سازد كه مسلمانان نخستين در عصر پيامبر، اگر شاهد پيروزيهاى سريع و پى در پى بودند، همه بدون استثناء در سايه جدّ و جهد و ايثار و فداكارى بسيار صورت گرفت، درست است كه دست حمايت الهى بالاى سر آنها بود، ولى از نظر اسباب ظاهر عامل پيروزى تلاش و كوشش آنان بود.

اين يك قانون جاودانه تاريخ است نه منحصر به ياران پيامبر و امام حسين عليه السّلام بوده و نه مربوط به ديروز و امروز است، بلكه در آينده مانند گذشته نيز اين اصل اساسى حاكم است.

٢- دفاع از وطن‌

هر قدر انسان به تاريخ عصر امير المؤمنين على عليه السّلام آشناتر مى‌شود و ضعف‌ها و ناتوانى‌هاى عجيب مردم عراق و كوفه را در آن عصر بررسى مى‌كند، به اين حقيقت تلخ واقف مى‌گردد كه اين مردم زبون و ذليل و نادان چگونه ارزش‌هاى مكتب اين پيشواى بزرگ را با اعمال خودشان به زير سؤال بردند! به همين دليل مولا على عليه السّلام براى تحريك آنها و آماده ساختن‌شان جهت مبارزه با دشمنان خون آشام از تمام وسايل ممكن استفاده مى‌كند، از جمله در فراز بالا روى مسأله وطن و علاقه انسان‌ها به آن تكيه فرموده و مى‌گويد:

«أىّ دار بعد داركم تمنعون؟، از كدامين خانه و وطن بعد از خانه و وطن خود، دفاع مى‌كنيد؟»