پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٨ - ١- حقّ گرفتنى است

بگيرند و در اين راه، به يقين پيروز مى‌شوند، چرا كه غاصبان حتّى براى حفظ موقعيت خود حاضر به ايثار نيستند، در حالى كه مستضعفان و ستمديدگان هر بهايى را براى احقاق حقّ خويش مى‌پردازند.

درست است كه در دنياى امروز شعارهايى در زمينه حقوق بشر و باز گرداندن حقّ محرومان به آنها داده مى‌شود، ولى تجربه نشان داده كه اين شعارها دامى است براى همان قشر محروم و مستضعف و فريب و نيرنگى است براى اغفال آنها و در نتيجه غصب حقوق آنان. بنا بر اين، اين اصل كه «حقّ را بايد گرفت» هم در گذشته صادق بوده و هم امروز و هم فردا و فرداها.

آرى، مؤمنان پاكدل و سربلند دست روى دست نمى‌گذارند تا زورمندان بى‌رحم تمام سرمايه‌ها و افتخارات آنها را بر باد دهند. نزد آنان تن به شمشير دادن بر تسليم ذليلانه در برابر زورمندان غاصب ترجيح دارد.

اين همان درسى است كه امام حسين عليه السّلام در ميدان نينوا در روز عاشورا به جهانيان آموخت و در جمله‌هاى تاريخى و ماندگارش فرمود: «ألا! و إنّ الدّعي بن الدّعي قد تركني بين السلّة و الذلّة! و هيهات له ذلك! هيهات منّى الذلّة! ابى اللّه ذلك لنا و رسوله و المؤمنون و حدود طهرت و حجور طابت، أن نؤثر طاعة اللّئام على مصارع الكرام»، «آگاه باشيد! مرد آلوده، فرزند آلوده، مرا در ميان شمشير و ذلّت مخيّر ساخته است. هيهات كه من ذلّت را بپذيرم و او به مقصد خويش برسد! خداوند و رسولش و مؤمنان و نياكان پاك دامن و مادران پاكيزه، از اين ابا دارند كه اطاعت لئيمان را بر قربانگاه بزرگواران ترجيح دهيم». [١] اين كه آيات قرآن كرارا مؤمنان را به صبر و استقامت دعوت مى‌كند، در واقع براى همين است. در آيه ٢١٤ بقره مى‌خوانيم:

« «أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ»

[١] بحار الانوار، جلد ٤٥، صفحه ٨٣.