پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٩ - نكته دنيا از ديدگاه اولياء اللّه

نكته دنيا از ديدگاه اولياء اللّه‌

آنچه در خطبه بالا در باره گروه‌هاى پنجگانه‌اى كه در عصر و زمان آن حضرت وجود داشتند (دنيادوستان وامانده، ظالمان خود كامه، دين به دنيا فروشان ريا كار، زاهدان دروغين و مردان خدا) همان گونه كه گفتيم، منحصر به عصر و زمان آن بزرگوار نبوده و نيست و در بسيارى از جوامع امروز و ديروز نيز همانند آنها يافت مى‌شود و هميشه مشكلات جوامع بشرى از همان چهار گروه نخستين بوده كه در طول تاريخ، درد و رنج بسيار آفريدند و خونهاى بسيار ريختند و حقّ مظلومان را پايمال كردند، فساد را گسترش دادند و طرفداران حق را تا آنجا كه در توان داشتند منزوى ساختند. ولى دنيا هرگز به آنها وفا نكرد و به زودى طومار زندگى آنها پيچيده شد و همه چيز را رها كردند و رفتند و زندگانى آنها درس عبرتى براى بازماندگان شد.

تعبيراتى كه امام عليه السّلام براى هر يك از گروه‌هاى پنجگانه و علائم و نشانه‌هاى آنها ذكر مى‌كند، بسيار دقيق و مو شكافانه است و راهنماى خوبى براى شناخت هر يك از آنها است.

از آنجا كه سرچشمه جنايات و خلاف كارى‌هاى گروه‌هاى چهار گانه نخست، عشق و دلباختگى نسبت به دنيا است، حضرت در پايان خطبه با چند جمله مؤثّر، روح دنيا پرستى را در دل‌ها مى‌كشد. نخست دنيا را چنان بى‌ارزش قلمداد مى‌كند كه حتّى آن را از تفاله‌هاى گنديده برگ‌هاى سلم- كه به هنگام دباغى پوست حيوانات به كار مى‌رود- بى ارزشتر مى‌شمرد، سپس به ناپايدارى دنيا و سرعت تحوّل آن اشاره كرده، تاريخ پيشينيان و ويرانه‌هاى باز مانده از آنان را به عنوان يك سند روشن ارائه مى‌فرمايد، و سرانجام از بى‌وفايى دنيا سخن مى‌گويد تا دلدادگانش باخبر شوند كه در آنجا خبرى نيست.

در حديثى از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه از كنار لاشه حيوان گنديده‌اى كه در يك طرف‌