پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٨ - شرح و تفسير گروه پنجم- مردان خدا

شرح و تفسير گروه پنجم- مردان خدا

امام عليه السّلام بعد از ذكر گروههاى چهارگانه دنيا پرست و گنهكار پيشين، به سراغ گروه پنجمى مى‌رود كه اولياء اللّه و جنود حق و مردان خدا و جمعيّت ممتازند كه در جوامعى كه گروههاى چهارگانه پيشين، زمام امور را به دست گرفته‌اند و همه جا در صحنه حضور دارند، از متن جامعه كنار زده شده و ناشناخته مانده‌اند.

حضرت به خاطر عظمت مقام آنان از آنها تعبير به «رجال» مى‌كند در حالى كه از گروههاى چهارگانه پيشين، تعبير به «ناس» شده بود و در حقيقت، اين گروه پنجم هستند كه امام عليه السّلام آنها را محور يك جامعه الهى پيشرفته مى‌داند و ياران خود را تشويق مى‌كند كه در زمره آنان باشند. حضرت در توصيف آنها نخست مى‌گويد:

« (در اين ميان) گروهى باقى مانده‌اند كه ياد قيامت، چشمهايشان را فرو افكنده و ترس از دادگاه محشر اشكشان را جارى ساخته است، و بقي رجال غضّ أبصارهم ذكر المرجع و أراق دموعهم خوف المحشر».

تعبير به «غضّ أبصارهم»، به معناى «فرو بستن چشم» نيست، بلكه «فرو افكندن و برگيرى نگاه» است، حالتى كه به هنگام ديدن پاره‌اى از مظاهر وحشتناك به انسان دست مى‌دهد، به گونه‌اى كه حاضر نيست به منظره خوفناك نگاه كند.

به اين ترتيب، نخستين توصيف آنها احساس مسئوليت در برابر خداوند و دادگاه قيامت است، احساسى بسيار نيرومند كه دل را به لرزه در مى‌آورد و اشكها را جارى مى‌سازد.

براستى براى كسانى كه ايمانى قوى به آن روز و به آن دادگاه داشته باشند چيزى از آن وحشتناك‌تر نيست، روزى كه پرده‌ها كنار مى‌رود و سرائر، آشكار مى‌شود و تمام اعمال عمر انسان، در حضور تمام مردم، حسابرسى مى‌گردد.