پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٤٩ - ٢- چرا معاويه «مهدور الدّم» بود؟

نكته‌ها

١- چرا امام نام شخص مورد نظر را نبرده است؟

همان گونه كه در بالا اشاره شد تمام قرائن نشان مى‌دهد كه منظور امام عليه السّلام از شخصى كه اوصافش را در اين خطبه بيان فرموده، «معاويه» بوده است، چرا كه اين اوصاف مخصوصا مسأله دستور سب بر هيچ كس جز معاويه تطبيق نمى‌كند.

ممكن است اين تعبير مبهم به خاطر رعايت متانت در بيان باشد، و يا به خاطر برانگيختن حسّ كنجكاوى مردم كه سبب مى‌شود مطلب را با توجه به ذكر اوصاف، به طور عميق‌تر دريابند، اضافه بر اين چون اين خطبه مشتمل بر پيشگويى‌هاى روشنى است على عليه السّلام نمى‌خواهد بيش از اين پرده از روى مطلب بردارد.

٢- چرا معاويه «مهدور الدّم» بود؟

امام عليه السّلام در اين خطبه دستور مى‌دهد مردى كه واجد اين صفات است بايد كشته شود، در عين حال مى‌فرمايد: «شما بر اين كار قدرت نخواهيد داشت!» در اينجا اين سؤال پيش مى‌آيد كه به چه دليل او مهدور الدّم بود؟

جواب اين سؤال از نظر دانشمندان و فقها روشن است، زيرا هر كس بر امام معصوم خروج كند ناصبى است و مسلمان نيست، و او بر امامى خروج كرد كه هم به نصّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم امامت او ثابت بود و هم از طريق بيعت عامه مردم.

اضافه بر اين بى‌شك معاويه از كسانى بود كه فساد در ارض را، بصورت گسترده‌اى پى‌ريزى كرد، و به خاطر سرپيچى از بيعت امام و لشكر كشى بر ضد او خونهاى زيادى را بر زمين ريخت، حركت‌هاى ايذايى معاويه از طريق فرستادن گروههايى براى قتل و غارت در اطراف عراق مشهور و معروف است، فرمان او مبنى بر كشتن «محمد بن ابى بكر» در «مصر» و «مالك اشتر» و كارهاى ديگرى از اين قبيل، او را در صف اوّل «مفسدان فى الارض» قرار مى‌دهد كه طبق نظر صريح قرآن، مجازات آنها قتل است.

حال اگر افراد متعصّبى همه اين واقعيت‌ها را ناديده بگيرند و به بهانه واهى‌