پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١١ - نكته تأثير شبهه در تحريف حقايق

داستان اشك ريختن بر كشته شدن عثمان و استفاده از پيراهن خونين او براى بسيج مردم، حتّى از سوى كسانى كه دست خودشان به خون عثمان آلوده بود و سپس تحريك «امّ المؤمنين» و سوار كردن او بر شتر و كشاندن حرم پيامبر به ميدان جنگ، نمونه زنده اين معنا است.

بر افراشتن قرآنها بر سر نيزه و شعار تسليم در برابر فرمان آن، هر چه باشد و جلوگيرى از خونريزى و برادر كشى، شبهات ديگرى بود كه جنگ صفّين را به نتيجه دردناكى كشاند.

عمق فاجعه شبهه آن گاه ظاهر مى‌شود كه قاتل عمّار را به دليل بودن او در لشكريان امام- حضرت على عليه السّلام معرّفى كنند و قاتلان شامى را تبرئه كنند! و بدين ترتيب، حديث معروف نبوى «يا عمّار! تقتلك الفئة الباغية، تو را گروه ستمگر خواهد كشت»، را كه دليل روشنى بر ستمگرى و فساد دستگاه معاويه بود، به نفع آنان تفسير كنند.

در نهروان نيز، يك عدّه بظاهر قاريان قرآن و نماز شب خوانهاى داغ سجده به پيشانى بسته، با شعار فريبنده «لا حكم الّا للّه»، «حكميّت تنها از آن خداست»، چنان بازار شبهه را داغ كردند كه گروه عظيمى از بى‌خبران غافل را به كام مرگ فرو بردند، مرگى كه پايانش دوزخ و جهنّم بود! در دنياى فريبكار امروز، وضع از اين هم بدتر است، شعارهاى بسيار زيبا و جالب، مانند شعار آزادى و برابرى انسان‌ها و حكومت مردم بر مردم و احياى حقوق بشر و تمدّن و تعالى و پيشرفت، عناوينى هستند كه تحت پوشش آنها بدترين جنايات و زشت‌ترين اعمال و وقيح‌ترين كارها انجام مى‌شود.

در خطبه ٤٠ و ٥٠ شرح بسيار جالبى در اين زمينه آمده كه به خواست خدا به زودى به تفسير آن مى‌رسيم و نيز در كلمات قصار در جمله ١٩٨ اشاره ظريفى به اين مسأله شده است.

«فما ينجو من الموت من خافه و لا يعطى البقاء من أحبّه»، «آن كس كه از